NAMUS İŞÇİSi
Bir zamanlar
Anamın kuzusu
Babamın koçu
Ufacık çocuktum
Demirciler arastasında
Yoksul pir ustalardan
Sanat öğrenmek için
Ellerimle avuç avuç
Ateş yoldum
Ufacık çocuktum ama
Balyozlara güç yetiren
Top oynamak isterdi canım
Almaya parası yetmeyen
Ufacık çocuktum ufacık çocuk
Örsün üstünde sanki
Kendi döşümü dövdüm
Işıl ışıl
Pul pul
Döküldüm üstüne
Biçimledim onu
Su verdim
Usulüne göre
Güvercin göğsünden beyaz
Ayvadan sarı
Gülden pembe
Nar içinden kızılı
Zambakların moru
Mavinin bulutsuzu
Sektirmeden geldi
Dayandı menevişe
Gözlerim üstünde
Daldırdım suya
Daldırdım suya
Namuslandı çelik
Eğilir bükülür
Kırılır Dönerse
Benden sorulsun
Namuslu kullanmadılar fakat
Çeliğin suçu yoktu
Benim suçum yoktu
Yüreğime dank etti
Anladım birden
Namus işçisi olduğumu
Dilim çekiç
Damağım örs
Kafamın içindedir
Benim dükkan
Abidin Aydın
Gönderen:Abidin Aydın (abidinaydin41@hotmail.com)
NAMUS İŞÇİSi şiirini okudunuz. NAMUS İŞÇİSi şiirleri
Bu şiir 2083 kez okundu.
<< Önceki Şiir || Sonraki Şiir >>
Bu kategoride en çok okunan 10 şiir
1. NAMUS İŞÇİSi
2. ===DURMA YAZ===
3. Telsizler Anons Geçer
4. MESLEKLER
5. GARSON MİLLETİ
| 
