kabus

gecenin karanlığında
gözlerimi odamın sessizliğine açtım.
bedenim ter içinde
gözlerimde yaş.
korkulu bir rüyadan
sırılsıklam uyanıyorum.
yastığıma gömülmüş başım
çatlayacak gibi ağrıyor.
el yordamıyla buluyorum,
sigaramla çakmağımı.
gönlümdeki ateşi söndürmeye
gidiyorum
sigaramı ateşe verirken.

hiçbir zaman ulaşamadığım senden
ayrıldığımı görüyorum uykumda.
yüzüme çarpan su
kendime getiriyor beni
acıyla hatırlıyorum
hiç benim olmadığını.

avuçlarıma alamadığım ellerini
öpüyorum hayalimde.
doyasıya bakıyorum
o rengini çözemediğim gözlerine.
gülümsüyorsun bana.
ben ağlıyorum.
her bakışın bir yara açıyor gönlümde.
ben gönlümü dağlıyorum.
çocuklar gibi
haykıra haykıra ağlamak istiyorum.
gecenin sessizliğini iniltilerim boğuyor.
ve beni sen boğuyorsun.
dizlerine, ayaklarına kapanmak,
sana seni sevdiğimi söylemek istiyorum.
“yasak” diyorsun.

bu ne azâb Allah’ım!
bu acıyı neden verdin bana
neydi benim günahım?
baş ucuma oturuyorsun.
ben yatıyorum.

evet hayal değil gördüğüm.
bu sensin.
huzur içinde uykuya dalıyorum
terden ıslanmış yatağımda.
gözlerimi doğan güneşe,
yeni bir sabaha açıyorum.
gözlerim seni arıyor.
sen yoksun.
ve o zaman anlıyorum.
hiçbir zaman benim olmayacaksın.
ama günlerim seni düşünmekle
geçiyor
gecelerim senin hülyana dalmakla.
ben sendeyim.
sen nerdesin???

kabus şiirini okudunuz. kabus şiirleri