Gittiler nice tüysüz yiğitler,
Ana, baba ocağından ayrıldılar.
Ne olursa olsun onlar, yine gittiler
Vatanını vermeyeceklerini belirttiler

Savaşın en kanlı yerinde
Yine öğrendiler kardeşliği
Saydılar onlarda insandır diye
Yürüdüler düşman üstüne
Öleceklerini bile bile

Gittiler ama geri dönmediler
Ama asla da ölmediler
Çünkü şehitler ölmezdi
Vatan bu yüzden bölünmezdi

Ana, bacı ağladı, hep dikti
Oğulları için güller ekti
Kabirlerine Fatiha dikti
Savaş böyle bir pislikti.

Asker perişan bir durumda
Sevgisi vatan yolunda
Atar yüreği,tüfek gibi
İndirir düşmanı sinek gibi

Yokken elimizde silah, mermi, top
Cesurca savaştılar, gerekirse sopa
Hatta taş bile, her şey vardı savaşta
Ama bir tek düşmanda yürek yoktu.

Köyler yıkılırdı Cuma günleri
Çünkü o gün asker köye iner
Yiğit oğulların analarına
Şehit olduklarını söylerdi

Bunu duyan analar, kahrolurlar
Her şeye rağmen ayakta dururlar
Vatanı için oğullarına feda ederler
Hep Allah yolunda giderler

Yaşlı, genç fark etmezdi
Ne de olsa bu bir savaştı
En genci on üç en yaşlısı yetmiş üç
Yinede katlanırlar bu zorluklara

Tek istekleri gelecek nesle
Güzel bir hayat bırakmak
Ve istekleri gerçek oldu
Artık içleri rahat, başları dik
Yatıyorlar kabirlerinde
Bizden dua istiyorlar
Gönderiyoruz bizde
Hepsini rahmetle anıyoruz
Bol dua gönderiyoruz
Hepsine vatanı emanet ediyoruz
Hepsi rahat uyusunlar
RUHLARI ŞAHD OLSUN!...

ÇANAKKALE DESTANI şiirini okudunuz. ÇANAKKALE DESTANI şiirleri