anne
kimsem yok biliyor musun anne?
eskiden ağlarken yakalardın beni
şimdi göz yaşlarım akmıyor
ve hiçbir şey o günlerdeki gibi yakmıyor anne!
ziyaret gibi hissediyorum kendimi
birileri geliyor, birileri gidiyor
paylaşılıyor, emanet ediliyor
bırakılıyor, alınıp gidiliyor
ama o kadar kutsalda değilim anne!
bir otobüs durağı oluyorum
kimileri yolculuğu bekliyor
kimileri yağmurdan kaçmak için barınak sayıyor
bekletiliyorum, bekliyorum
barındırıyorum, sığınıyorum
fakat o kadar gereklide değilim anne!
bir park alanı sayıyorum kendimi
açıyorum gerekenleri ortalığa
çocuklar geliyor oyun oynuyor
büyükler oturuyor sohbet ediyor
salıncakta sallanıyorum
oyun oynuyorum, oyalanıyorum
görmek istenileni gösteriyorum
ne yazık o kadar gizlide değilim anne!
her hangi bir yerde basamak oluyorum
bazıları yukarı çıkıyor
bazıları aşağıya iniyor
ben hep aynı sıramda duruyorum
üzerime basılıyor, ben içime basıyorum
kaldırıyorum, indiriyorum
bir şey yaptım sanıyorum
biliyorum o kadar güçlüde değilim anne!
Aydın Gürz
Gönderen:cansu (cansusezgin@hotmail.com)
anne şiirini okudunuz. anne şiirleri
Bu şiir 44262 kez okundu.
<< Önceki Şiir || Sonraki Şiir >>
Bu kategoride en çok okunan 10 şiir
1. Anneler günü
2. anne
3. Anneciğim
4. Anam
5. AH ANNECİĞİM AH
6. meleğim
7. benim annem
8. anneciğim benim
9. Anne
10. anne
|
