karli bir aksamdi ankara da
son kez elele yurumustuk
bitmesin istedigim yola kisacik beraberligimizin butun anilarini sigdirmistik...
yazarsin bana demistin bende yazarim sana sik sik,
agliyorum,
sen gormeyesin diye kaldirmiyordum basimi
elimi daha siki tuttun
anliyordum
bu ayriliga dayanmiyordu kalbim...
ogrettigim cicek adlarini unutma dedim,
kelebekleri cicek arasinda kurutma,
sik sik fotograf cektir yolla bana,
kitaplarim sana emanet, incitme kimseyi, kin buyutme kalbinde beni bekle...
yol bitti gidiyordun artik,
git!
sokakta gorduklerimi filmdeki aktorleri sen sandim bir sure,
kin buyutmedim kalbimde soz vermistim sana diye,
kitaplarini okudum kelebeklere dokunmadim,
ogrendigim cicek adlarina yenilerini ekledim,
en cok feslegeni, coban heybesini, aksam sefasini sevdim.
seni beklerken cok sey ogrendim,
yolunu gozledigim, sevdigim ilk adam
nasilsa bulacaktir seni diye her gorusumde ayni sesle seslendim;

ucak babama selam soyle,

beni kotu ruyalarimdan uyandiran, sevdigim ilk adam bir bilsen!
seni nasil ozledim.
kar yagiyor simdi otuz yasim bitti.

kitaplarin bende, kelebekler gibi kar taneleri,
kendi yolumda yururken hic unutmadim o cumleyi;
selamini aldim babacigim
kin buyutmedim kalbimde,
kucuk kizinin gozleri;
hala senin ciceklerinde.
ucak!
babama selam soyle....