sana bu mektubu uzaklardan yaziyorum
adresini coktan unuttum
bir siirin sisesine kalbimi koyup
sulara birakiyorum...
ah benim eski turkum
ah benim hazin oykum
yanilisim, yenilisim
ne yaptiysam seni mutlu edemedim
oysa, bir kemanim vardi bir de sen
acimadin, ezdin beni uzdun
hic anlamadin
yavrusuna yanan bir anne gibi
icime gomdum depremlerimi
ceketimi alip gittim
derin derin ic cekisim bu yuzden
inadina suskundum oysa
inadina vurgun
gec uslandim
sen gormedin ama
alti mosmor gozlerimde islandim
en cok istavriti severdin
sikip limonu maydanoza
saraba vururdun hani
eski bir kasette bizim sarkimiz
alip gotururdu seni
salas meyhanelerde
ve kumsaldaki ayak izlerinde
kirilan hayallerim umitlerim
ve seni bekleyislerim her yagmur
aksaminda
daha bir mutluyduk o gunler
herseye ragmen ozgurduk
kitap alacak paramiz olmasa da
ucuz tutun icsek de
pahaliydi duslerimiz
ne kadar cok isterdim simdi
bu sarkimi duymani
kanayan bir gul misali
saclarina taktigim
suskun cigliklariyla inleyen su kemani
ki, her notasi odesmenin
ve hayatla yuzlesmenin katrani
hatirlar misin
parasiz kalmistik da bir gun
kardesinin kumbarasini bosaltip
konsere gitmistik
imzasini almistik sevdigimiz sarkicinin
birlikte fotograf cektirmistik
bir sise gazozu
ve kasarli tostu bolusmustuk
hey gidi hey
az mi siir yazdik ders kitaplarina

otobuse biletsiz mi binmedik
komaya mi girmedik
her besiktas macinda
simdi bir hastane aksaminin yorgun penceresinde
maziye dalip dalip gitmelerimsin artik
ne kemanim var yanimda
ne de sen varsin
mevsimlerden huzun
aylardan pismanlik ve karanlik
sen ki bu mektubu saklayacaksin
opup opup koklayacaksin belki
ve artik gelmeyecegimi bile bile
bekleyeceksin
ah benim eski turkum
ah benim hazin oykum
yanlisim, yanilisim
seni hic uzer miyim
ben bu mektubu defalarca yazmis
defalarca yakmisim...