ciceklere su vermeyi unutma demistin
bugun ilk kez papatyalara su vermedim

gozler degil sozler degil
soylenmeyendir yaralayan
kuru dalda kalan son yaprak gibi bekledim
geldigindeyse mevsim kisti
kuru bir soguktu bahar
papatyalari soldurdun sen

gittikce uzaklasiyor gozlerin gozlerimden
ya bu gozler senin degil, ya bu dunya yalan
kimin gozleri bu gok irmaklardan bosalan
beni aglattin sen

yurtsuz bir gemisin acik denizlerde biliyorum zor
insanlar soruyor seni benden agrima gidiyor
hangi denizlerdeysen soyle kalbim oraya liman
bir irmagi kuruttun sen

parca parca bir kalbi kim onarabilir yeniden
bitmis bir askin agrisini ne dindirebilir
sevgili degil sevgiyi aradigina inanmistim ben senin
bir aski oldurdun sen