küçücüktüm , ufacıktım, bir dilenci kraldım
çok yürüdüm, çok acıktım
kalbim sızlar, yüzüm gizler
bir tren camından dünyayı gördüm, haline üzüldüm

I was so young, so small, a begger king
I walked a lot, was hungry so much
My heart cries, but my face hides it
I saw the world from a train window, and got upset for it

sus konuşma
sözler kimin umurunda
son bir öpücük
yeter açık yaralarıma
belki sen
umutsuzluktan sessizsen
zaten her zaman kaybettik senle ben

Be quiet, dont speak
Who cares about the words
One last kiss
Would be enough for my wounds
Maybe if you are
Silent because of hopelessness..
U and me have always lost already

hayat bir yarış dersin hep bir meydan savaşı
bir kavga, sakın yara alma
sen bir kağıt gemisin gazeteden
kıvrımların açılırken yorulmaz mısın
hergün ölmekten

U always say the life is a competition, a pitched battle
A fight, never get wounded
U are a ship made of paper
While u r unfolding, dont u get tired
of dying everyday?

sus konuşma
sözler kimin umurunda
son bir öpücük
yeter açık yaralarıma
belki sen
umutsuzluktan sessizsen
zaten her zaman kaybettik senle ben

Be quiet, dont speak
Who cares about the words
One last kiss
Would be enough for my wounds
Maybe if you are
Silent because of hopelessness..
U and me have always lost already