Yine sensiz geçen bir günün ardından hüzünlü bir gece.Yine sensiz doğdu,sensiz battı güneş...Hoş,sen olmayınca doğmasının da bir anlamı olmadı zaten.Anlamsızca hayatıma girip,yine anlamsızca çekip gittin.Ben seni unutamadım gece gözlüm.Alışkındım hep gidenlerin ardında yapayalnız kalmaya.Ama sen, sen öyle olmadın işte...Giderken herşeyi aldın,beni de aldın gittin benden.Haklıydın aslında giderken.Zorla sevemezdin ya beni.Ama ben seni sevdim...Herşeyden çok sevdim.Delicesine,ölürcesine sevdim...İmkansızlığının farkındaydım ama kendime anlatamadım...
Sen gittiğinde alışırım sandım,alışamadım.Daha boğuldum yokluğunda.Bu yer senin hatıranla dolu.. Nereye baksam sen..Çekip gitsem olmuyor gittiğim yerde de sen...Niye gittin ki? Ne kadar çok sevdiğimi göremedin mi? Veremedimmi sana gösteremedim mi sevgimi?
Beklemek...Gelmeyeceğini,benim olmayacağını bile bile beklemek ağır geliyor.Taşıyamıyorum bu yükü..Aklımda gözlerin,sımsıcak gülüşünle sonsuzluğa gidiyorum.Sen benim hep aklımdaydın ve öyle kalacaksın..Sen de beni unutma.. Ve SON yolculuğumda bari beni yalnız bırakma...

GECE GÖZLÜM'E SONN MEKTUP.... hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 607 kez okundu.