hayatı onüç yasında tanıdım. benin babam o gün vefat etti çünkü... şımarık hallerim bitiverdi hayat pespempe iken siyah beyaz oluverdi içimdeki kanlar eridi... annem abim ve bir de iki kız kardesim kalıverdik birbaşımıza hergün aglaaglamaktan yaş kalmamış gözler öyle yorulmuştu ki... inanamıyorduk bir türlü babamız bizi nasıl henüz yolun yarısında iken(35) bırakıp gider!

normal ölüm degildi ki bizim başımıza gelen: gecenin yarısı balkondan ses geldi bir silah sesi babam beynini patlatmış canına kıymıştı! annem abim kız kardeşim bir nefeste koştuk balkonda canım babamız annem boynuna sarılmış, -bırakma bizi neden hasan neden diye bagırıyor. ve en küçük kardeşim songül daha 2 yasında sütten kesilmemiş bebek halbuki en ufak gürültüde uyanan masum melek o gece sabaha kadar herseyden habersiz mışıl mışıl uyuyordu.
ben birtek ona kıyamam melegime....

annem bu güne kadar sadece bende güç aldı babam yoktu abime sıgındı ve abim de artık adam odu askere gitme zamanı gelmişti.onu uğurladık biz daha da yalnızdık artık ama en güzelide hiç yılmadık kimseye korkumuzu hüznümüzü yalnızlıgımızı güçsüz kaldıgımız zamanları belli ettirmedik. annem güçlü kadın benim...
mantıklı kadın... tam bi anne koltugunun altından hiç ayırmadı hep bi arada tuttu bizi.

şimdi abim evlendi bi tanane de yegenim var artık elif eylül adı songül ablası kıskansada sevgimiz ikisine eşit.okudum bende okulu bırakmadım üniversite bitirdim kardeşleriminde içindeki hırs oldugu sürece biz hiç dagılmayacak bir bütün olacagız...

annemin babamla büyük aşkları varmış o öldükten sonra anlatmaya başladı biz kardeşlerim o hikayeleri dinleyerek büyüdük.
bende annemi örnek aldım:karsıma yıllar önce çıkan liseli aşkıma hala deli gibi aşıgım kavgasız günümüz olmasa da onu çok seviyorum....
hikayemi okuyan arkadaşlarıma bu yazıcaklarım;

sevginin kıymetini bilin başta aile olmak üzere hayatta herşeyden degerli sevgiyi daima koruyun sevdiklerinizle yaşamaktan vazgeçmeyin.tek geri gelmecek ölüm ülüm gercegini yasamadan sevdiklerinizle içinizden geldiği gibi yaşayın.

bir acı söz size;kıymetini gidince anladım...!

babamın bilseydim bukadar erken terkedecegini hiç utanmazdım, sarılıp koklayıp bababıcım deyip çekerdim kokusunu içime

giden gün geri gelmiyor hatıralar hayal ettiklerimiz kalıyor geri

şimdi sadece yüce allah a dua ediyorum bizi birbirimizden sevdiklerimizden ayırmasın diye...

sevgilerimle

nuray

yıllara sıgdıramadıgım babacıgım hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 425 kez okundu.