Bundan tam 12 yıl öncesi, biz tam altı kardeşiz abim gurbette çalışıyordu bizde köyde çay işleriyle meşkulduk zor günler geçiriyorduk maddi, manevi hep beraber elele verip bu zor günlerin üstesinden gelmeye çalışıyorduk ve başarılıda olmuştuk bir sabahsı babamla hesapladık son aldığımız çay parasıyla bütün borçlarımızI bitiyordu çok sevinmiştik artık derin bir nefes alabilecektikki taki o telefon gelinceye kadar istanbuldan halam arıyordu babam bize belli etmemeye çalıştıysada yüzünden birşeylerin yolunda gitmediği belliydi Anneme hanım benim valizimi hazırla istanbula gidiyorum Annem telaşla ne oldu söylesene ne oldu babam ona oğlumuz hastalanmış biraz durumu ağır benim orda olmam lazım sen çocuklara mukayet ol ben seni haberdar ederim dedi. Ve apar topar evden çıktı Annem gözyaşlarına boğulmuş bir taraftan bizi teselli etmeye çalışıyor kötü bir şey yok inanın bana abiniz sadece biraz rahatsızlanmış o günümüz öyle geçti ertesi gün babam istanbula varmış hastaneden arıyordu annemle konuşuyorlardı ben diğer odadaki paralel telefondan dinliyordum. Hanım oğlumuz kan kanseri oldu işlemlerini yaptırıyoruz yatıracaklar derdemez annem kendini kaybetti içerde bir bağırma ağlama sesi çabucak Annemin yanına geldim onu sakinleştirmeye çalıştım ona güçlü olması gerektiğini ona ihtiyacımız olduğu söyledim annem yavaş yavaş kendine gelmeye başladı durumu kabullenmek çok güçtü biliyorum ama yapacak bir şey yoktu abime dua etmekten başka tetavi başlamıştı marmara ünivertesi tıp fakültesinde tedavi görüyordu 2ay sonra Annemde gitti yanına bize anneannem bakıyordu gözümüz kulağımız telefona kitlenmişti adeta gelecek güzel bir haber bekliyorduk oldu 3 ay Annemi getirdi babam sen çocuklarla kal aklım bari burda olmasın diye sonra kendi tekrar döndü istanbula 1hafta geçmediki bir sabah ben babaannemlerdeyim telefon çaldı babam ayıyor ümit yoğun bakımda durumu çok ağır her an kaybedebiliriz o gün dünya başıma çöktü canımı benden söküp alıyorlardı sanki çok canım acıyordu evden koşarak çıktım harkırarak Allaha abime dua bana bedua ediyordum Allahım abim yaşasın alınacak bir can varsa benim canımı al bana bu acıyı tattırma ne olur Allahım deyip ağlaya ağlaya eve çıktım Annem perişan kardeşlerimin gözleri kan çanağına dönmüş birbirimizin gözlerinin içine bakıyoruz saatler geçiyor ramazan oruç açılacak komşular bize iftarlık yemek getirdi ama kimsede yiyecek hal yok herkesin gözü telefonda ve saat o gece 00:30 sıralarında telefon çaldı bir anda herkes buz kesti beti benzi attı herkesin yüzü telefonu ben açtım abim öldümü baba dedim ağlamaya başladım babam kızım kendine gel ben size güzel haber vermek için aradım abin iyi tehlikeyi atlattı odasına aldılar tekrar bu seferde sevinçten hıçkırıklara boğulmuştum annemlere abim iyi abim iyi diye bağırıyordum yavaş yavaş kendini toparlıyordu her gün birazdaha iyi haberleri geliyordu en sonunda taburcu ediliyor haberi gelince dünyalar bizim oldu hazırlıklar yapıyorduk abimiz geliyor annem bir sürü yemekler hazırladı bense abimin odasını hazırlıyordum herkeste bir heyecan bir sevinç en sonunda beklenen gün geldi akrabalarımı arabayı hazırlayıp trabzon havaalanına gittiler abimi almaya herkes bizim evin yukarısındaki yola toplandı gözümüz yolda birden bir ses bizim komşunun çocuğu geliyorlarrrrrr diye bağırmaya başladı dizlerim titriyor gözlerimden akan yaşları durduramıyor kalbimin çarpıntısını önlemiyordum ve araba geldi hepimiz arabanın önüne toplandık abimi uzaktan amcamız sırtına alarak arabadan indirdi bir tek gözlerini görebiliyorduk maske vardı ağzında sonra eve indik yatağına yatırdılar abimi üstündeki montunu çıkardılar yavaş yavaş Allahım benim abim ne hale gelmiş böyle tıpkı somalideki açlıktan zayıflayan insanlara dönmüş neyse gel zaman git zaman kontrole götürülmesi gerekiyordu yine hazırlıklar başladı abimi istanbula götürdüler doktoru babama oğlunuz 20 gün yaşar yaşamaz karaciğeri iyice bozmuş dedi belli etmeyin ona son günlerini güzel yaşasın babam abimi tekrar uçağa koydu ve amcama ümiti havaalanından alın benim burda işlerim bitirir bitirmez bende gelecem sonra beni aradı kızım hani doğubeyazıttan aldırdığımız o bitkisel ilaçlar varya onların üstünde yazdığı şekilde oku ve abine uygulamaya başla amcanla beraber hazırlayın yavrum kaybedecek başka bir şeyimiz yok tek şansımız o ilaçlar dedi aldım ilaçları bir bir hepsini hazırlamaya başladım o aradada amcam abimi getirmişti yatırdık tekrar yatağına abim çok matraktı ya bu doktorlar zorla beni öldürecek ölmiyecem be deyim bize teselli verircesine şakalar yapıyordu neyse Bismillah dedim başladım uygulamaya her saat başı yarım çay bardağı veriyordum sırasına göre belki uyuya kalırım diye saati habire kuruyordum o gece sabah oldu ben kafvaltı hazırlama için abime mutfağa indim yanından ayrılalı 20 dk. oldu ama bana çok uzun geliyordu ya ben yokken abime bir şey olursa diye tepsiye kahvaltısını hazırladım odanın kapısını dualarla açıyorum Allahım neolur kötü bir sahneyle karşılaşmayayım kapıyı açtım abim yatağının üstünde bağdaş kurmuş hadi be abicim çok acıktım diyor birde gözlerine baktım dün gözleri kara ciğeri bozduğu için limon gibi sararan abim şimdi kendi rengine kavuşmuş nasıl sevindim abime kahvaltısını verir vermez babamı aradım durumu anlattım oda devam kızım ilaçları ver dedi günler günleri kovaladı haftalar haftaları aylar yılları derken abim eski sağlığına kavuştu şimdi evli 1kız çocuk babası canım abim Allah onu eşine çocuğuna bağışlasın birdaha böyle acılar tattırmasın sadece bize değil hiç kimseye.

ACI HABER hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 1780 kez okundu.