BAŞLIK :Yel Koğdu Dikeninin Şahitliği
ekrem güneşli

Yıllar yıllar önce, iki arkadaş varmış, birinin adı

Ahmet öbürün adı Yusufmuş, birgün, Yusuf

"arkadaşım, gideceğimiz yol, çok uzun, kervanın

başına neler geleceğini Allah bilir, bakarsın

karşımıza uğrular "haydut" çıkar, cenk ederiz

ya onları yeneriz yola koyuluruz ya da herşeyimize

el kollar, bizi öldürürler !" demiş.

"Haklısın kardeşim,şimdi ne demek istersin ? "

" Aylardır, çöllerde kervanla Bağdat ile Şam

arasında gidip geliriz, helalimi özledim, bizim eve

gidelim, hem helallaşıyım hem de eve para

bırakayım !demiş.

Atlarını sürmüşler, tepeler, taşlı yollar, bozkırlar

ırmaklar geçerek , kasabaya varmışlar. Yusuf

ile Ahmet, tahta avlu kapısından içeri girmişler,

tahta başta dikili duran genç kadın, kocasını

görünce sevincinden koşarak taş merdivenden

inmiş.

Yusuf, "Ahmet, sen yukarı çık, ben de atları

bağlayım gelirim demiş.

Ahmet, genç kadını görünce, kadının iri yeşil

gözlerine, uzun boyuna, ve elbisesinin içinde belli

olan kalçalarına bakıp, "Yusuf ,çok şanslısın, çok

güzel karın var !" diye içinden geçirmiş.Ama öbür
,
yandan da, Yusuf'u hem çok kıskanmış hem de

genç kadının kendisinin olmasını istemiş.Kadının,

konuğun kendisi hakkındaki art düşüncelerinden

haberi yokmuş...

Yusuf, gülümseyerek içeri girmiş :

"Ahmet, seni tanıştırıyım karım Gülperi !"

demiş. "Bu da hem arkadaşım, hem de ticaret

ortağım ..."

Genç kadın, "Hoş geldiniz ! Kocamın arkadaşı

benim de arkadaşım sayılır...Biz de konuğa hürmet

gösterilir "demiş.

"Yusuf, doğrusu çok şanslı bir insansın, Şamı

Bağdadı, Maçini ,Yeni Delhiyi karış karış gezdim

yenge gibi güzel bir kadına rastlamadım demiş

Yusuf, "Ahmet bekar, gönlünün kızını bulamadığı

için, evlenemedi, bu gidişle de hiç evlenemeyecek

diye gülmüş. Ahmet, çok bozulmuş, ama belli

etmemiş..Yusufa olan arkadaşlık sevgisi yerini

kıskaçlığa, hatta nefrete dönüşmüş, hatta içerlemiş

Yusuf, saf bir adammış. Ahmet'e karısını tanış

tırdığı için, kendisini çok yükseklerde görüyormuş.

Ahmet'e iltifat yapayım derken, pot kırıyormuş

Zeki kadın, kocasının kırdığı potları tamir etmek

için, uğraşıyormuş...Görgüsüz olduğunu , akşam

yemeği gelince göstermiş.

"Ahmet ! Senin için tavuk kestim ! Haydi

buyur !" demiş.

Genç kadın, " Kocam, espriyi çok sever, kusuru

na bakmayın diye hatasını telafi etmeye çalışmış

Ahmet, içinden "Allah'ım böyle aptal bir adama

ne güzel bir kadın ihsan etmişsin !" diye içinden

söylenmiş

Yemekten sonra, Yusuf ile karısı kendi

odalarına gitmiş, Ahmet genç kadının sedire

yaptığı yatağa yatmış. Yatmış ama, aklında hep

genç kadın varmış. Sağa dönmüş, sola dönmüş

ama uyku tutmamış. Ancak sabaha karşı uyumuş

Yusuf, genç karısına sarılıp sevişmiş, iki vücut

bir olmuş, ama genç kadının, aklı, misafirdeymiş

O da onu aklından geçiriyormuş . Adamın bakış-

larından , çaktırmadan laf atmasından ve gülmesind

kocasından daha zeki ve kurnaz olduğunu anlamış

"Yusuf, bu Ahmet'ten hiç bahsetmedin bana ?"

demiş.

"Karıcığım, medresede beraber okuduk, cüzü

iyi okuduğu için, Hoca Efendi, onu ödüllendirdi...

Zeki bir öğrenciydi, demiş.

Sabah, erkenden kalkmışlar. Yola düzülmeden

Yusuf, kese cüzünü çıkarmış genç karısına para

vermiş.

"Hakkını helal et hatun ! Gidip dönmemek ta

var demiş.

"Helal olsun beyim, işin rast gelsin, hayırla

gidin hayırla gelin !" demiş.

* * * *

Devlere yüklenen halis Hint İpeklileri, kumaşlar

ile kervan yola düşmüş..Göz alabildiğine uzanan

çölü geçelerken, güneş o kadar yakıcıymış ki,

dudakları kuruyor, çölde göz yanılması oluyormuş

"Su !" diye koştuklarında bunun bir kum tepesi

olduğunu anlıyorlarmış...Bu arada, birden hava

bozuyor, kum fırtınası başlıyormuş...Ahmet,

"Yusuf ! Ne salak adamsın, develer nereye gitti ?"

diye bağırıyormuş....Yusuf, Ahmet'in çok sinirli

olmasına şaşıyormuş..Eskşden gülen, şaka yapan

adama ne olmuştu böyle.

Kum fırtınası geçince, Ahmet, dalıp gidiyormuş

Ve birden kuşağının altında gizlediği hançeri

çıkarmış, "Yusuf, kusura bakma arkadaşım seni

öldüreceğim demiş. Çünkü, genç karında gözüm

var...!

O anda bir diken önlerinden yuvarlanıp gidiyor

muş. Acı acı gülmüş : "Beni öldürürsen bak şu

diken birgün şahitlik edecek ! Yaptığın yanına kar

kalmayacak !"

Ahmet, Yusuftan daha kuvvetli olduğu için

hançeri kaldırdığı gibi arkadaşının kalbine saplamış

Yerde Yusuf, alkanlar içinde yatarken, devlerin

başını da çekip yoluna devam etmiş Ahmet

* * * *

Genç kadın, bahçe kapısından Ahmet'in girdiğini

görünce koşmuş, gözleri kocasını aramış

"Hani kocam nerede ? "diye sormuş.

"Yukarı çıkalım da her şeyi anlatırım bacım

demiş. Taş merdivenden yukarı çıkmışlar.

"Şey...bacı nasıl söylesem ki, başın sağolsun

uğrular çıktı karşımıza, kocanı vurdular, ben de

canımı zor kurtardım demiş..

Genç kadın, Ahmet'in yalanına inanmış. Dul

bir kadın olarak yaşamaktansa, kocamın

arkadaşıyla evlenirim demiş, kırkı çıkmadan evlen

miş. Gel zaman git zaman, birgün bahçede oturur

ken bir rüzgar çıkmış, her tarafı toz duman

bürümüş, bir yel kovdu dikeni önlerinden yuvarlana

yuvarlana geçip gidiyormuş. Ahmet gülmüş.

Genç kadın, "Kocacığım niye güldün ? "diye

sormuş.

Genç adam, "Hiiç öyle güldüm demiş.

Genç kadın ,zekiymiş, Ahmet'in kendisinden

birşey sakladığını anlamış, üstüne binmiş.Adam

başa çıkamayacağını anlayınca,

"Kocanı ben öldürdüm, öldürürken, aklıma

söylediği sözler geldi..Bir diken kümesi önümüzden

yuvarlanarak geçiyordu.

"Bak, şu giden diken, bir gün şahitlik

yapacak demişti, onun için güldüm.o aklıma geldi

Genç kadın, kocası çarşıya çıkınca hükümet

komiserine gidip olanı anlatır, adamı tutuklatır

NOT : Bu hikaye kötülük düşünenin sonunda
kendisini ele verişini anlatmak için yazılmıştır

Olay yazarı tarafından kurgulanmıştır
kahramanlar hayalidir

YEL KOĞDU DİKENİNİN ŞAHİTLİĞİ hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 453 kez okundu.