BAŞLIK :yanık buğdaylar
ekrem güneşli

Anam, "Gelin, sözümü eyi dinle !" dedi.."Kocan

gurbette, çeşmeye yalınız gitmen doğru olmaz !"

Yengem, ağladı, "ana, namusumdan şüphe

mi edersin ki içimi kanadırsın !"

Yengeme, amcamın zulmü yetmezmiş gibi

anamın yüklenmesi, içimi acıtıyordu...

"Ana, yengem güzel bir kadın, onu çekemeyen-

ler seni dolduruyor !"dedim..."Genç kadın, bırak

babaevine gitsin, kocası gelecek diye gül gibi yen-

gemin solmasına vicdanın nasıl razı olur...? .."

"Hele gel Mıstafam, baban seninle konuşacak"

dedi..Babam, sedirde oturuyordu, elinde kehribar

tesbih sallarken, bir yandan da, nargilesini içiyordu.

İçeri girince, " gel bakalım oğul !" dedi..Kapıyı da

ört, konuşacaklarım, ikimiz arasında kalacak !"

"Bana güvenebilirsin baba !" dedim.

Yatağın üstünde duran,Kuranı indirerek

"Şimdi, söyleyeceklerimi aynen tekrarla !" dedi..

" Ben Hacı Ağanın oğlu olarak, amcamın karısı

ile evlenmeyi kabul ettim, eğer ret edersem, töre

nin verdiği cezayı kabul edeceğim !"

Babamın, kurşun gibi ağır sözleri içimi isyan

ettirdi.. Yengemle , evlenecektim ! Yengemin yüzü

ne nasıl bakardım ? Amcamın, ayni yastığa baş

koyduğu , yengemin sarılarak, geceleri bölüştüğü

yatakta, şimdi ben yatacaktım...Ya, amcamın

her gece rüyalarıma girip "kardaşım bana bunu

nasıl yaptın ?"diye yüzüme tükürmesine ne diye-

cektim...

Babam, gergindi, yüzüne bakamıyordum.

"Ya törenin verdiği karara razıl olacaksınız ya

da !...."

"Yani, yengemle beni öldüreceksiniz öyle mi

baba ?" dedim. "Hangi vicdan, amcasının karısı ile

evlenmesine razı olur, hangi akılsız bunu kabul

eder.

"Oğul, yengene, söylemedik, amcanı öldür-

müşler...Biçerdöverle , bir ağanın tarlasını biçer-

ken, marabalarla kavga etmiş, bir maraba amcanı

bıçaklamış !"

"Amcam, öldüyse, cesedi niye köye getiril

medi....! "

" Oğul, ağa, kan davasına dönmesin diye

amcanın cenazesini , orada, sessizce gömdürmüş

"Hayır baba ! Buna inanmıyorum ben ! Tarlamızı

yaktılar diye gariban bir adamı, hapse attırdın !

Yakıldığı söylenen tarlayı, o gariban yakmadı...

Bu düğüm çözülmeli baba ! Yengemin, neden

gözleri hep yaşlı, kederli, ve suskun duruyor....


" Senin aklın ermez ! Bu bizim ailemiz arasında

bir sır...Kimseye, söylememek için Kuran üzerine

yemin ettik !"

"Baba, büyüğümsün,sana el kaldırmam ,lakin

yengemle ayni yatağa girmem ! Bu evde küçük

diye horlanırken, bana sahip çıkan, değer veren

yengemdi...!" dedim

" Oğul, benim elimi kana bulama ! Bu yaştan

sonra evlat katili olmak istemiyorum ! "dedi.

"Baba, vicdanlısın da çobanı niye öldürttün !"

"O ailemizi ilgilendiren bir mesele !"

Kapıyı öfkeyle çekip çıktım...Yengemin, yattığı

yatak odasının kapısını hafiçe vurduktan sonra

"gel !"diyen yengemin sesinden de cesaret alarak

içeri girdim..

"Gel benim küçük kaynım !" dedi..Göz

pınarlarında yaş vardı. Otur, şöyle yanıma dedi..

Oturdum..."Eeee...kayınbabam ne söyledi sana ?"

Utandım, boğazımı bir el sıkyordu sanki...

Terden, yüzüm kızarmıştı.

"Şey...seninle evlenmemi istiyorlar !"

Üstünde, pembe, ince bir sabahlık vardı,

gülerek, " ne güzel, işte hazırım küçük kaynım !"

dedi..Sonra, pantolonumu çıkarmaya çalıştı.

"Yenge ! Şey ben !..."diye şaşkın yüzüne baktım.

Sonra, birden öfkeli , "Lan! beni o...mu ?zannettiniz

dedi.."Korkma, küçük kaynım, seninle evlenmem !

Hırsından ağlıyordu. "Lan, senin baban nasıl bir

dürzü ki, küçük oğlunu, oğlunun karısıyla evlen

dirmeye kalkıyor...!" Sonra bana dönerek :

"O dürzü babana söyle, ona bir leke süreceğim

ki, köyün içinde, utancından gezemeyecek !

Anan denen cadıya da söyle, çok yakında bu

evden gideceğim...Hem de, kapısındaki bir adamla!

Hahhha ! Namus nasılmış görür ! Kocam, zayıf bir

adamdı, çobanımız Hasan, yakışıklı bir adamdı,

babasının tarlasını kendisi yaktı, suçu zavallı çobana

yükledi...Suçsuz yere yatıyor şimdi.

"Yenge ! Beni şaşırtıyorsun !" dedim.

" Lan, abin, adam olsa, karısına leke sürdür

mezdi...!" Çeşme'de önüme, Kör Bektaş çıktı.

Abine küfür etti ! Ciğeri beş para etmez, abin

sesini çıkarmadığı gibi, o serseriyi eve getirdi,

içti zıkım gibi, sonra bana pis pis güldü, serseri !

"Yenge, bunları babama niye söylemedin ?"

"Küçük kaynım ,çok safsın, baban , abine

boşa onu !" diye kışkırttı...Suçum da çocuğumun

olmaması...Oysa, köydeki, giden ebe hanım, beni

muyane etti, kusurun bende olmadığını söyledi...

Ama, abinden korktuğum için, muyane ol demedim

Baban ,zaten beni düşman gibi görüyordu, oğluma

iftira ettin diye beni evden kovardı...Doğru dürüst

kardaşlarım mı var ? İkisi de deli ! İçip bir de

onlar döğerdi.....

Yengemin gözlerinden akan göz yaşları içimi

kanatmıştı. Öfkeyle, kalktım, elimden tuttu ,

oturttu yanına, gülümseyerek, "küçük kaynım

seni haksız azarladım, sen de garip bir yaralı

kuşsun ! Senin de kanadın kırık ! Affet beni diye

bana sarılıp yüzümü öptü. Sonra, tekrar sinir

lenerek, "merak etme, ikimizin de öcünü alacağım

dedi..Sonra, "Şimdi beni rahat bırak, uyuyum

biraz !" dedi.."Belki yarın yorucu bir yolculuk

başlayacak !" Kapıyı çekip çıktım...Yengem yorucu

bir yolculuk yapacağım demişti , tekrar içeri girip

aklıma takılan, ama içerdeyken sormadığım bu

soruyu soracaktım...Ama, cesaret edemedim

* * * *

Yengem, kır atın üzerine bir sıçrayışta bindi.

Omuzunda, amcamın , çiftesi vardı, ve çok heye-

canlı görünüyordu, atın, önüne çıktım, "yenge beni

de götür !" dedim. "Beni yalınız, bırakırsan öldür-

türler...!" Yüzünü astı, "küçüğüm, sana kıyamam !"

dedi.."Benim kötü kaderime seni de ortak edemem

Sonra, atı sürdü, toz bulutu içinde kayboldu.

* * * *

Babamın, öfkeden boyun damarları görünüyor-

du...Ağzından salyası akıyordu...Atın üstünde,

silahlı adamlarına, "k....kızını gördüğünüz yerde

vuracaksınız !" diye bağırıyordu.

Adamlardan biri, göğe doğru yükselen siyah

dumanı gördü , " ağam, tarlanız yanıyor galiba !"

dedi..Sesi titriyordu, "Ulan ! Bu bana yapılır mı ?"

diye atı sürdü..Silahlı adamları da arkasından

sürdü...

* * * *

Zeynep gelin, atın üstünde dimdik duruyordu.

Mehmet, traktörün üstünde görününce, sevinçten

heyecanlandı. Genç adam, traktörü yavaşlattı

"Zeynep gelin !" diye bağırdı. Genç kadın, atın

başını çevirdi, traktörün yanına doğru sürdü.

" Tarlayı yaktın mı Memet ?" dedi..

" Yaktım, kurban ! Gel, gözlerinle gör !"

Traktör, hareket etti..Arkasından da genç kadın

atı sürdü...Yaklaşırken, göğe doğru yükselen

alevleri gördüler. Tarlanın kenarında traktör

durdu. Genç kadın da, attan indi..

Tarla, bir alev çenberi içinde, başaklar çıtır

çıtır sesler çıkarak yanıyor, kızgın alevden canını

zor kurtaran bir tilki, bayır yukarı kaçıyor, ekinlerin

içindeki börtü böcekler, yılanlar, yandığı için pis

bir koku -yanık kokusu tüm yazıyı kaplıyordu.

Zeynep, isterik bir kahkaha atarak, "ağa gel

gör tarlanı !" dedi..Sonra, "memet, bırak traktörü

atla ata, alıp başımızı Ali Dağına gidelim dedi..

Güneşte , yüzü yanan , Mehmet, traktörü tarlada

bırakarak, çevik bir hareketle atın üzerine bindi..

Genç kadın, genç adamın belinden sıkıca sarılarak

adam atı sürdü, toz bulutu içinde kayboldular iki

sevgili.
İKİNCİ BÖLÜM ALIDAĞINDAKİ
İKİ SEVGİLİNİN MACERASI


24 Ağustos 2007


NOT : Bu hikaye, benim tarafımdan kurgulanarak

yazılmıştır. Olaydaki kahramanlar, hayaldir

ama isteyen, onları yaşamıştır da diyebilir

YANIK BUĞDAYLAR hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 2703 kez okundu.