biri girer hayatınıza.daha çocuk yaşta...
bir çocuktum daha onu her gördüğümde yüreğie bir kramp girer saatlarce kalp ağrılarıyla boğuşurdum.çok zaman nefret sandım bu duyguyu.anladımki aşkın en acı haliymiş.benden iki yaş büyüktü.evimize yakın biyerde çalışıyordu.altı ay platonik bir aşk yasadım.ama gizli bakışlarndan anlıyordum ki o da beni seviyordu.altı ay sonra...mayıstı aylardan ömrümün en güzel mayısı.onla görüştük ve devem etti bu böyle.uzun bi süre birbirimize hiç sevvgi sözcükleri söylemedik ama o hep hissettiriyordu bende utanıyordum gözlerim hep yerde oluyordu.sonra hiç aramadı beni başka yere taşındılar.haber alamıyordm ondan ulaşamıyordum bitti diyordum kendime herşey bitti.ama pes etmedim ulaştım sonunda.daha çocuktum ama nerden bilirdimki onsuz olmanın daha hayırlı olduğunu...1.yıl,2.yı,3.yıl ve 4...lise bitmek üzereydii sınavlara girecektim beni zorla ailesiyle tanıştırdı.allah biliyorya ben doğru bulmadım bunu ama oldu işte.hiç sevmediler beni,çekingendim,kendimi ifade edemiyordum bu yüzden onlarıda haklı buluyorum.bana o yıl doğum günümde yüzük taktı ben yine istememiştim emrivaki oldu.hem de altın yüzük.taktım onu tam 7 ay.herkese rağmen.ben güzel şeyler olacak diye beklerken bi gece dünya başıma yıkıldı...ablası ve erkek kardeşi beni arayıp ağzına geleni söyledi.yıkldım olduğum yere.onun olanlardan haberi yoktu,uyuyordu.bide bana utanmadan sakın olanları ona söyleme kardeş katili olmasını istemezsin dimi dediler.hiççç uyumadım annem sabah yanıma geldiğinde boynuna sarıldım ve allah bana sabır versin diye ağladım haykırırcasın ahem ben hemde ailem günlerce bu rezil konu yüzünden perişan olduk.neler söylediklerini ve bunları nelerin takip ettiğini yazamayacağım yetmez çünkü.o durumu öğrendi tabiki söyledim çünkü eşi olacaktım sahip çıkmalıydı bana.ama o ne yaptı dersiniz hiç umursamadı bile önce sinirlendi yatıştırdım sonra hep onların yanında oldu.deli gibi seviyordum onu,ada beni ama onun sevgisi farklıydı hayatında kimse ona benimki kadar değer vermemişti bu yüzden sığınağıydım onun.ama o deli sevda çürümeye çürüdükçe kokmaya başladı.soğuyordum onadan ayrılalım diye tutturdum kabullenmedi araya bi kaç biri girdi öfkem dinmedi.çünkü istedimki gönlümü alsınlar affettirsinler kendilerini,bunu çok sonra yaptılar ne yazıkki benim sevvgim tükenmişti ama bu seferde o kahroluyordu hiç ayrılmak istemedi ayılmalar bayılmalar ama bitti biz ayrılırken ayrılmayalım diyede bi şarkı çalıyodu yarama tuz biber oldu.o herşeye rağmen alıştığımdı,dünyayı paylaştığımdı.ben ondan bir haftalık üniversiteliyken ayrıdım.bu olayları bana yaşadığımda össnin üzerinden on gün geçmişti ya on gün önce olsaydı dedim hep...o okumamıştı okutmamışlardı daha doğrusu ama hiç önemli değildi layık olamadı.bir yıl sonra barıştık onla bu sefer kesin evlenecektik kimseyi dinlemeyecektik.yeniden tutulmuştu gönlüm ona kimseyi onun kadar sevmedim ben.yaza nişan yapalım diyorduk ama yine olan oldu.aramalar kesildi yalanları arttı kendini suçlu gibi görmeye başladı.ben memlekete geldim onnla buluştuk ve sanki içime doğmuşcasına ona dedimki sanki bi şeye ya da birilerine tercih edildim.oda saçmalam dedi kapattık konuyu.elle gaedik bana şimdiyi kadar en çok o gece hissettirdi sevgisini ama hep sana bişey söyleyecem diyodu söyleyemdi ondan duyamadım gerçeği,ihanetini.akşam bana bi msş geldi onun nişanlısı olduğunu söyledi inanmadım.aşkım dedğim adamı aradım yalan diyor dedi onada inanmadım kızı aradım herşeyi anlattık telfonda ağladım teselli etti beni onunda suçu yoktuki benim gibi oda aldatılmıştı...benle çıkarken onla nişanlanmış ne zaman nişanlandığını buldum mesajlarımı analiz ederek o gün ban a beni sevdiğini garip bi yolla söylemişti.neyse yanına çağırdı beni gittim herşeyi anlattı annesiydim onun en yakın arkadaşı gibi.bir ay dır beni aldattığını herşeyi.onuda seviyorum ama senin gibi değil diyodu bana okulun engel odu dedi okulu hemen bırak bende onu bırakırım dedi bırakmadım okulumu onu bıraktım ordbedenimkalbimi ve ruhumu.neler yaşadım anlatamam hep düştüm dizlerimin üstüne hep yıkıldım ama en sonunda unuttum onu unutmak zorunda olduğum için.ben öğretmen adayıyım ve okulumu asla bırakmadığım için kendimi o kadar çok seviyorum ki.herşey güzel olacak inşallah.birinide çok seviyorum bu arada o da beni...bu yazıyı okuyan herkesten rice ediyorum ölümüne sevmiş olabilirsiniz ama biyerde onun sizi nasıl sevdiğide önemli lütfen hayatın merkezine kendimizi koyalım birazcık egoizmden bişeycik olmaz siz herşeyden daha değerli olmalısınız.herkese bazen hüzünlü(hüzün olmazsa akıllanmayız) ama en çok da mutlu anlar dileğimle(unutmayın mutlu hayatlar değil mutlu anlar vardır).hoş kalın...

6 senemin hırsızı hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 1593 kez okundu.