Yıl; 2005 bir aşkın yaraların sarmakla meşkuldum bir parmakta oturmuş gelen geçenleri izliyordum karşı masada göz yaşlarıyla oturmuş bir kız duruyordu ve bir şarkı mırıldanıyordu
Hüzünlü şarkıyı mırıldanırken bir yandan da gözyaşlarını siliyordu. O da benim gibi yüreği yaralıydı ona yaklaşmaya karar verdim ama benim sesime kulak vermeyeceğinden Gülbin adında arkadaşıyla önce tanıştım sonra onunla öyle samimi oldum ki artık “yeni bir aşk katilidir bir öncekinin” sözünü doğruluyordu ama peki ya o benim hissettikleri mi hissediyor mu diye düşünürken lise bitmiş farklı yolara sapacakken onu sevdiğimi söyledim ama olumsuz cevap alınca kendimi sürgünlerde hissetim artık kapanmayacak bir yaram daha vardı
Ben kaçtım o medeniyetlerin beşiği denen Mardin den ama o kadar alışmıştım ki bir hafta dayanabildim gurbet e artık onun aşkı resmen kazılmıştı kalbimde üç yıl geçmesine rağmen hala onu özlüyor hala onu seviyordum geceleri yatarken tek duam rüyamda onu görmek olmuştu ama değil gerçek dünyada artık rüyamda bile göremiyordum onu İstanbul da olduğunu biliyorum ama hep umut ediyorum ki kader bir defasında nasıl beni karşısına çıkarmışsa ikinci kes çıkaracak diye umut ediyorum belki benimle oynadın beklide beni gerçekten sevdin şimdi sana ulaşacak tek bir şey bile yok belki ölmüş belki evlenmiş beklide her neyse işte üç yıl geçmesine rağmen hala seni seviyor ve özlüyorum bu öyküyü yazma amacım ise belki okurda beni hatırlarsın çünkü beni unutacak kadar kara bir yüreğin olmadığını bile bile sana yazıyorum yasemin şara eğer bir gün okursan bu öyküyü ve senden tekrar bir cevap alırsam ancak o zaman şu üç yıldır gülmeyen yüzüm gülecektir

Celal durak

yaseminsiz hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 577 kez okundu.