Yatmadan, buz dolabının kapağını açmayı alışkan-

lık hale getirdim nedense...Eski bir alışkanlık bu.

Okul ,yıllarından kalma. Anneciğim, Sirozdan hasta

olunca, yemeğimi yalınız başına yemeye başladım.

Babam, eve gelmiyor artık...Uzak kantlerden birin-

de, neden gittiğini kaç kez anneme sordum, yanıt

alamadım. Bütün gün, babamın neden evi terl etti-

ğini kafamda kurguladım, ama nedenini bulamadım.

Babamla, annem arasında, görünür de bir anlaşmaz

lık yoktu. Ama, bir sabah, valize yeni diktirdiği

elbiselerini, diş fırçasını, diş macununu, havlusunu

terliklerini, traş losyonunu, traş makinasını koyup

ağzını kitleyip gitmiş. Üç yaşındaki Atıl'ı ne kadar

severdi babam...Oysa, giderken, yüzüne bile bak-

mamış. Babamın gittiği sabah, annem öğlene kadar

yattı..."Çok hastayım Erol "dedi.."Gözlerinin altı

çökmüştü, üzgün görünmese de, -beni üzmemek

için metin olmaya çalışıyordu- bunu bal gibi biliyor-

dum. Babamın, İzmir'e işlerinin bozulduğu için

gittiğini söylemişti. Mahallede, iki marketin açılması

bakkal dükkanlarının tarihe karışmasına sebep ol-

muştu. Babam, gitmeden birkaç gün önce, dükkan-

ın içindeki malları bir bakkala devretmişti...Emekli

bir adamdı bu..Geldiğinde, büyük bir sıkıntıdan

kurtulmuş gibi, sedire oturup "Ohhh !" dedi.."Oh"

Annem, babamın bakkalı devretmesine baştan

karşı çıkmıştı..İnsan ekmek teknesini satar mı ?

Çocuklar ne yiyecek ! Bir sürü serzenişler...

Nerden nere ? Eski fotoğraflar gibi sararmış hayat

yapraklarım...Babamın , İzmir'e gittiğini, orada

bir çay bahçesinde garsonluk yaparken, dul, çocuk-

suz bir kadınla , nikahsız yaşadığını annem, eski

bir kız arkadaşından öğrenmiş. Ama benden sakladı

Yıllar sonra, hastalığının arttığı, karnında su toplan-

dığı bir gün, herşeyi olduğu gibi anlattı bana.

Evliliklerinin yürümediğini, babamın andrapoz geçir-

diğini, kendisini ispat etmek için, -kasaba küçük yer

olduğu için- çekindiği için, kimsenin gör-

meyeceği bir büyük kente gitmek istediğini, ama

gitmesini önleyemediğini, beni üzülecek diye söyle-

mediğini itiraf etti...O günden sonra, baba defterini

kapattım...

* * * *

Annem, babamın ayrılığına dayanamadı , ve

bir sabah, onu yatağında , başı yastıktan kaymış

ağzının kenarından sızan kanla, cansız bir halde

buldum. Yatak odası, odamla bitişik olduğu için

kulağım sesteydi..Yatmadan, gelip yüzünü öper

"Allah rahatlık versin anne !" derdim. Bazan,

"oğlum, dilim damağım dolaşıyor, buz dolabına bak

limon varsa, limonata yap ta içiyim !" derdi..

Hastalığın verdiği hararetten, ağzı sık sık kururdu...

O günden beri bende de limonata hastalığı başla-

dı. Karım, yorgun olduğu için, erkenden yatardı.

Eskiden, daire işleri yoğun olduğu zaman, yarım

kalan projeleri evde tamamlardım...Bir yandan

sigara içerken, bir yandan da, kalkar, buz dolabının

kapağını açar, içine göz atardım...Limon varsa,

buzlıktan buz çıkarır, suyun içine buz atar, soğuyun

ca, içine biraz şeker atar, limonlukta, limonu sıkar

suyunu bardağın içindeki şekerli suya akıtırdım...

Çalışırken, içimi ferahlatırdı.

* * * *

Şimdi artık emekliyim. Karım, iki çocuğum çok-

tan yattılar...Gece kuşu- yani ben, televizyonun

karşısına geçip, elimde kumanda, o kanaldan

o kanala geçiyorum...Genellikle, haber proğramları

nı ve kaliteli dizi varsa onları izliyorum...Ama eski

tat yok ağzımda nedense...Yaş, yetmişe geldi,

dizlerim artık beni çekmiyor...Çocuklar, geç kalktı-

ğı için, dizlerim ağrısa da, tikim nüksetse de-

gözlerimde uzun bir müddet tik var- evin ekmeğini

gazeteyi, fırından elmalı pasta ve küçük susamlı

simit alma bana düşüyor...Çoğu kez, sabahları

çay yerine limonata içiyorum...Tansiyonum yüksek

miş, eczacı hanım, asprin almamı söyledi..Ama

ben, gece tansiyonum yükselince, limonata yapıp

içiyorum...Size de öneririm, limon da C-vitamini var

LİMONATA hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 2085 kez okundu.