başlık :NEVİN ÖĞRETMEN
ekrem güneşli" bu hikaye tüm öğretmenlerimize
armağandır, çilekeş öğretmenler
her şart altında görev yapıyor

Bu hikaye, bir köy öğretmeninin anılarından

esinlenmiştir.

İlk atandığım köy, bir dağ köyüydü, kışın karla

kaplı dağ yollarından köye ulaşmak için, dağ şartla

rına dayanıklı katır sırtında gitmekten başka çare

yoktu..Katırın herhangi bir şeyden ürkmesi halinde

aşağısı uçurumdu, boylamak işten değildi, taşlık

kayalık, ancak iki kişinin geçebildiği, patikadan

yürürken, mihmandarım, keçi gibi çevikti. "Hoca

hanım, biz bu yollara alışkınız !" dedi."Kışın kar

vurup oturtunca, kızak ta çıkmaz, ancak katırla

ineriz kasabaya. Yazın da zordur. Köy, ormanlıktır,

her taraf ormanlarla kaplı olduğu için, yaz aylarında

Orman Memurları, orman içinde piknik yapmayı

yasaklamıştır. Ama tarla açmak maksadıyla, anızı

yakarlar, rüzgarsa, sıçrrayan bir kıvılcım ,koca

ormanı kül eder. Hep cahillik hoca hanım...! Bizim

köyde, kız çocuk, okula gönderilmez. Onüçü geçen

kız, hemen evlendirilir...Başklık olduğu için, gençler

gurbete çıkar, ya da kızı kaçırır "

Şansımdan yaz olduğu için, kar yoktu. Yalınız

yükseklerde vardı. Katırın, ipini muhtar çekiyordu.

Bazan, ayağım açılsın diye, katırdan inip yürüyor-

dum. "Muhtar efendi, köye çok var mı ?" dedim

"Hoca hanım, şu sırtı aşınca , Allah'tan bir mani

olmazsa, köye varırız...Bu gece bizde kalırsın, yarın

lojman boşaldıysa, lojmana geçersin !" dedi...

Katır, taşlı kayalı yoldan geçerken, güneşin

batışını seyrettim...Orman, güneşin kızıllığında

harika görünüyordu. Aşağıda, çadırlar vardı.

Bazı adamlar görünüyordu. Şortlu erkek ve kadın-

lar. "Bunlar ne muhtar ?" dedim. " Hoca hanım

turistler , ileride çay var, çaydan balık tutup kızartıp

yiyorlar...Bizim buranın Alabalığı nefis olur.

Bir yokuşu indik, kulağımızı sağır eden bir su sesi

geldi..."Yakında şelale var !" dedi.."Biz de yanından

geçeceğiz..."

Yokuşu indik. Yeşil, yemyeşil bir çayır çıktı

karşımıza. Sonra, kıvrıla kıvrıla, küçük renkli

taşları sürükleyip götüren bir çayın kenarından

yürüyerek, dağa tırmanmaya başladık. Yüksekten

akan, beyaz köpüklü sular, aşağıya doğru hızlı

bir ivme kazanıyor, ve kulaklarımızın zarını patla-

tırcasına bir ses çıkarıyordu. Temiz hava, iştahımı

kabartmıştı. Muhtar, "Hoca hanım, köye varalım

sana, bir Alabalık ziyafeti çekeceğim !" dedi..

Güldüm. Uzaktan yayla evleri göründü, çoğu

tahtadan olan evlerin önünde , arı kovanları göze

çarpıyordu. "Yazın buraya göçeriz !" dedi..Muhtar

" katır üstünde gitmek insani hamlatır isterseniz

birazda yürüyün !" dedi..

Köye girdiğimizde hava iyice kararmıştı.

Evler, hep iki kattı, bazı evler, Almanya'daki köy

evlerine benziyordu. Daha gösterişliydi,Ben sor-

madan, "Almancılar, yaptırdı bu evleri !" dedi..

"Adamlar, yıllarca çalıştı, emekliliğin tadını köyünde

çıkarıyor. "
İKİNCİ BÖLÜMDE

BULUŞMAK ÜZERE

HOŞÇA KALIN

NEVİN ÖĞRETMEN hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 5877 kez okundu.