Seni tanidigim gün hayatimin en güzel günüydü,sana bakdigim o ilk an seninle konusdugum o ilk an benim icin bambaskaydi..sanal ask diyorlar gelip gecici diyorlar sanaldan asik olunurmu sevilirmi diyorlar..ama ben sevdim hemde öyle böyle degil delicesine ölürcesine sevdim,ama tabiiki bu sevgim sanalda okadar degildi ama biz birbirimizden öyle cok hoslaniyordukki sanaldan cikmaya karar vermisdik..isde o ilk bulusma...
Bugün cok heyecanliyim ilk defa askimi canli canli görücem elini tutucam gözlerine bakicam..biletimi aldim ve havalimanina dogru yola cikdim dile kolay askim icin ta almanyadan kalkdim Türkiyeye yola koyuldum..1hafta vaktim vardi onu tamamiyle cözebilmek iicn ona tamamen asik olmak icin tam 1 hafta..askim gelmisdi havalimanina beni almaya o kadar mutluydum ve o kadar heyecanliydim ki allahim o ne güzel bir duyguydu asla unutamam,oda cok heyecanliydi neyse koyulduk yola gittik onlarin evine ailesi bekliyordu zaten merakla,ve beni tam isdedikleri gibi bulduklarini o an hissettim o ilk bakislari asla gözümden gitmiyor cok memnun bi halleri vardi benden..askimla dolu dolu 1 hafta yasadik gezdik eglendik yedik icdik ama her firsatta birbirimizi ne kadar ck sevdigimizi söylüyorduk..derken ben döndüm askim askere devam gitti ben geldigimde o ara izin almisdi..plan yapyiorduk askerden sonra söyle olur böyle olur diye..neyse 7ay sonra askerligide bitti..biz ise bu süre zarfinca mektup vede tel.de görüsebiliyorduk askerden internete pek giremiyordu..askerligi bitti ve ben de oda o kadar özlemisdikki ben tekrar gittim yanina bu sefer 2 hafta vaktim vardi ona bazi seyleri anlatmak icin :(( koyuldum tekrar yola allahim bu son gidisimmiydi acaba ? bu onu son görüsümmüydü ama ben onsuz nasil yapariim nasil yasarim hep bu düsünceler beynimde..askimi gördüm nihayet havalimaninda bekliyordu beni gene..sarildik koklasdik o kadar özlemisdikki birbirimizi bian olsun ellerimizi birakmiyorduk..eve geldigimizde cok gec olmusdu ailesi bizi beklemis biz gelincede bi saat kadar oturup yatmislardi..biz onunla basbasaydik ama o bende bi tuhaflik oldugunu anlamisdi askim niye durgunsun niye suskunsun neden düsüncelisin,sordugu seyler bunlardi..ben de dedim askim sana biseyler anlatmak isdiyorum,ve bunu yüz yüze konusmak isdedigim icin geldim emin ol dedim..basladim anlatmaya ben bir evlilik gecirmisdim cocugum yokdu ama bir evlilik gecmisdi basimdan ve ne onun nede ailesinin haberi yokdu bundan..onada söyleyememisdim halbuki herseyi paylasmisdik onla ama birtürlü söylememisdim bu meseleyi..ben anlattikca o dinledi ben anlattikca o dinledi..ben dedim eger olmicaksa bu is birak ben gideyim hemen dedim durmak isdemem daha fazla burda dedim..cok düsünceliydi cok karismisdi akli ne yapicani bilemedi düsündü düsündü ve en sonunda dediki " askim ben seni okadar cok seviyorumki senden ne olursa olsun asla vazgecmem,her insanin gecmisinde yasadigi bazi seyler vardir yani senin bir evlilik gecirmis olman bizim ayrilik sebebimiz mi olucak ? asla dedi asla birakmam seni sen benim her türlü kabulumsün " dedi...ben ne yapicami ne dicemi bilemiyordum hem seviniyor hem üzülüyordum bilmiyorum duygularim karmakarisikdi..sabah oldu ailesine acmis bu meseleyi ben uyurken anlatmis onlara herseyi ve ailesi demis ona oglum sen kabul ettikden sonra seviyorum vede asla vazgecmem ayrilamam dedikden sonra bizede amenna demek düser,bizde onu en az senin kadar seviyoruz demis..cok anlayisli bir aileye sahibdi ailesi cok iyimser di fesatlik yokdu iclerinde..ama annesi demis sadece oglum bi imam getirelimde bari hoca nikahini yapalim en azindan ne olur ne olmaz demis..bana sordular sen ne dersin yapalimmi diye bende dedim askim isderse o yapalim diyorsa olur dedim..ve nikahi kiydi hoca artik allah huzurunda onun karisiydim..derken 2haftayida gecirdik bi sekilde beni bütün ailesiyle tanisidirmisdi hatta sülailesiyle tanimadigim beni görmeyen kimse kalmamisdi..ve herkesin fikri ayniydi cok yakisiyorlar birbirlerine allah bozmasin allah ayirmasin...ama ayirlik sanki kapida gibiydi oysa allah huzurunda karisiydim daha korkucak ne vardi ama sürekli icimde bazi korkular vardi..nedeni ise daha bosanamamisdim eski esimden 2yildir dava sürüyordu ama birtürlü bosamiyordu beni giciklik olsun diye..ben ise sürekli bir korku icindeydim..askim da biliyordu bosanamadigimi hala ve deli oluyordu yeter artik cikicam karsiisina konusucam adam gibi düssün yakandan diye öfkelenioyordu,cünkü askim yavas yavas huzursuz olmaya basliyordu,hakliydi biranevvel evlenmek yuvasini benimle kurmak isdiyordu..sonuna kadar hakliydi..ama benim elimden hicbirsey gelmiyordu cabaliyordum cirpiniyordum ama olmuyordu davayi sürekli kaybediyordum ve bosanamiyordum..benim ailem ise asla imam nikahiyla oturmama müsade etmiyordu hatta imam nikahli oldugumu bile bilmiyorlardi..onlara kalsa resmi nikahimdan bosanasiya kadar da kimseyle konusmak görüsmek ve kalbini vermek yok...ama bu zamana kadar kim gönlüne laf gecirmis kim aska karsi durmus bunu kimse düsünmüyor tabiiki..buyüzden isde aileme de tamamiyle acilamiyordum beni anlamiyorlardi,bosanacaksin bu is biticek ondan sonra gelsin kim isdiyorsa seni diyorlardi,yani hicbisekilde ilimli yaklasmiyorlardi...biz sürec icine girmisdik askim ve ben..bekleyis icindeyiz aama neyin bekleyisi bu ayriligin mi yoksa kavusmaninmi isde ne o nede ben bunu bilmiyorduk..bildigimiz tek sey cok seviyoruz ve biranöncede kavusmak isdiyoruz fakat yollarimiz sürekli kapaniyor sürekli engeller cikiyor,caresiz kaliyorduk biryerden sonra..günlerdir askimda bir tuhaflik oldugunun farkindayim..sonunda acildi bana ve bu isin olmicani artik beklemekden yoruldugunu ayrica ailesininde hala resmi nikahli oldugumu ögrendiklerini ve isder isdemez karsi cikdiklarini söyledi..ama bunca zamandan sonrami söylenmesi gerekirdi bunlarin `???? ilk basda benim anlattigim anda söylenseydiya ben alir basimi giderdim birdahada ne ismim ne cismim duyulmazdi,oan beynimden vuruldum ama hicbisey diyemedim peki askim sen nasil isdiyorsan öyle olsun dedim.benim umudum kirildi bu isden pek ümidim yok dedi bana en son sözü buydu....ben artik ben degildim ben bitmisdim tükenmisdim bukadar cok severken bu sekilde ayrilmak beni cok yipratmisdi...yemiyor icmiyor konusmuyordum kimseyle kapatmisdim kendimi odama ailem endise ediyordu benden..ben ise isyan ediyordum nikahima o ilk kocama aileme askima ve onun ailesine yani aklima gelen herseye ve herkese isyan ediyordum..yasamak bile isdemiyordum cok aci cekiyordum hemde öyle ki bu acinin hicbir tarifi yokdu..onu öyle seviyordumki öyle yaniyordumki acisiyla bu beni cok fazla tutamadi ayakda birgün odamda annem beni yikilmis vaziyette bulmus,kendimden gecmisim yani hastanede acdigimda gözlerimi ilk agzimdan cikan askim kelimesi olmusdu..ama o yokdu artik ve hic olmicakdi bunuda bilyiordum.ama ben bu aci gercekle bas edemiyordum üstesinden gelemiyordum birtürlü..günler geciyor geciyor aylar olmusdu artik askim ne ariyor ne soruyordu beni msn de bazen karsilasiyorduk iki yabanci gibi sohbet etmek bu beni yikiyordu buyüzden artik karar almisdim msn girmeyecekdim en iyisi görmeyim bu aciyida yasamayim dedim kendi kendime..oda cok aci cekiyordu haberini aliyordum cok mutsuzdu kendisini icki ve esrara vermisdi her gece orda burda iciyordu artik oysaki hic icmezdi ne esrar ne icki..bana birgün bi smsn gelmisdi ondan bi gece sanirim icmisdi..aynen söyle yaziyordu ASKIM GEL NE OLUR GEL BITANEM SENSIZ BEN YAPAMIYORUM! GEL CIKALIM DAGLARA TASLARA ORDA YASAYALIM ASKIMIZI DOYA DOYA! HERKESDEN UZAK OLALIM HERSEYDEN ,INSANLARDAN HELE COK UZAK DA OLALIM ASKIM GEL...ben bisey diyemedim yazamadimda bisey,cok demisdi o bana kac gel yasayalim burda imam nikahiyla birsüreligine demisdi ben ise oturmaya raziydim bir süreligine birakabilirdim herseyi ugruna ailem bi zaman sonra mecbur el uzaticakdi bana..ama sonra iyice düsündügümde ise bunu yapamazdim onlari rezil edemezdim askindan ölsemde buna hakkim yokdu..ya eski kocam kapilarina gelse ya bu benim resmen karim dese o an ki rezilligi ben düsündükce ne kadar caresiz oldugumu bir kez daha anliyordum..tam 3 ay gecdi aradan herkes unut diyor vazgec diyor bu isden hayir yok diyor bana ama ben vazgecemiyorum nasil gecebilirimki bukadar delicesine sevmisim baglanmisim onca seyler yasanmis mümkünmü vazgecmek asla !!! bilsemki ölüm var sonunda genede vazgecmem onu sevmekden asla kimsede engel olamaz onu sevmeme..ama isde bu birlesebilmemizi imkanli hale getirmiyor malesef...

Simdi senden Vazmigecmeli hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 1111 kez okundu.