başık :KIRMIZI KİREMİTLİ EV
ekrem güneşli - I-

Yağmur, hızını alamamıştı. Çatıların üzerine kamçı gibi iniyor,taş duvarla çevrili bahçenin içindeki kaysı, kraz ağaçlarının yaprakları üzerinde
biriken yağmur damlaları ,braz sonra açan güneşle
yıldız gibi parlıyordu. Evin, küçük kızı, yıllardır
yağmur kar yiye yiye şişmiş ,bir kolu kırık ,tahta
avlu kapısından içeri girdi, dut ağacına bağlı evin
köpeği ,başını kıldan görünmeyen ayaklarının üzerine koymuş uyuyordu ki, kızın ayak sesine
uyandı. Kulaklarını dikti, kısık kısık garip sesler
çıkardı. Kız elinde getirdiği fileden biraz ekmek
parçası koparıp köpeğin önüne attı.

Balkonda dikilen ablası Nazan, "kız yürüsene ,iki
saat abim ekmek bekliyor !"dedi.Küçük kız, "yağ-murdan sudan çıkmış sıçana döndüm abla ,ancak
geliyorum !"dedi."Kızım ,kim bilir hangi oğlanla
fingirdeştin !"diye güldü. Kız, beton merdiven basa-
maklarından yavaş yavaş yukarı çıktı. "Al işte !"
diye fileyi uzattı.

Kamil, "Nazan !"diye içeriye seslendi.

"Buyur abi ..."

"Son paketi attım, bakkala koş, bir
Samsun al gel ...Filitreli olsun. Unutma...Ha,dur
şu parayı da al, Bakkal Hamdi'ye selamımı söyle
şöyle bir şişede Kulüp rakısı versin ! Dur dur gitme
hay Allah bendeki de kafa, o para yetmez, anam
çayla şeker kalmamış" dediydi."O parayı ver, bunu al...!"

"Abi ,benim işim var, Reyhan'ı gönder !"

"Doğru, sen artık genç bir kız oldun , bakkala
gitmen doğru olmaz..."

Evin, en küçük kızı Reyhan içinden "zıkım iç !"
diye söylenerek merdivenden indi. Avlu kapısından
çıktı. "Babamın yokluğunu nasıl arıyorum ! Onu
kaybedeli altı ay oldu, yıl gibi kouydu bana !"dedi.

Sokakta, Erol babasının arabasını yıkıyordu.
Pantolonunun paçalarını kıvırmış ,eline uzun saplı
bir fırça almış,yanındaki kovadan suya daldırıp
çıkarıp çamurluğu ,camları yıkıyordu. Reyhan'la
ayni yaştaydı. "Kolay gelsin Erol !"dedi.Erol, biraz
kekeme konuşurdu. "Saaaaaağol !" dedi..Erol'ler
mahalleye yeni taşınmışlardı. Babası, otomobil
tamircisiydi.Uzun boylu, zayıf, biraz kambur ,badem
bıyıklı bir adamdı. Yaz-kış ,sırtında hep eski bir
ceket, ayaklarında yüksek ökçeli ayakkabı vardı.

Erol "Kıız...beeen ...imle ...eevlen ...her gün
pastaneye göööö...."dedi.

Reyhan"Beni oyalama ,abim, sigara bekliyor Erol !"dedi.

Bakkal dükkanı ,eski köprüyü geçince biraz ileri
deydi. Kereste ,atölyesinin önünden geçerken
marangoz Ahmet'in askerden gelen oğluyla karşı-
laşıyordu bazan. Ertan kapının önüne oturmuş
elindeki gazeteyi okuyordu. Reyhan'ı görünce
"kız selam sabah yok mu ? "dedi. Reyhan, "Abime
söylersem kırılmadık yerini bırakmaz ! Kendine
başka bir eğlence bul !"dedi. Sonra, yakışıklı çocuk
şu ağzı da bozuk olmasa !"diye geçirdi içinden.

Reyhan ,bulüğ "ergenlik" çağına girmenin hırçın-
lığıyla hızlı hızlı yürüyerek bakkala vardı. Bakkal
Hamdi, yoktu. Oğlu Bilal vardı. Kaba bir delikan-
lıydı. Kız içeri girince, gülümsedi. "Hoş geldin yavru
kuş !" dedi..

"Bilal, bugün zevzekliğin üstünde, çok konuş-ma da ,istediklerimi ver !"

"Kızma kız ! Şaka yapalım "dedik.

"Şakandan da senden de başlatcaksın şimdi !
Bi çaktım mı yeri öpersin !"

"Tamam tamam !Özür dilerim ne istiyorsun ?"

"Şey...Filitreli Samsun ,bir paket çay, iki kilo
şeker, Kulüp rakısı..."

Delikanı istenenleri verdi. "Deftere yaz !" dedi.
Ağaneysinin verdiği parayı cebine attı. Kasabaya
gelen hiç bir filmi kaçırmazdı. Ağabeyi duysa, kırıl-
madık yerini bırakmazdı.

Eve geldi. Avlu kapısından girdi. Yeşil otlarla
küçük küçük taşlarla dolu yoldan geçerek ,dut
ağacının yanında yatan köpeğin başını okşayarak
merdivenden yukarı çıktı. Kamil, ceketini sırtına
almış, merdivenden iniyordu ki merdiven başında
Reyhan!la karşılaştı.

" Al abi sigaran "dedi..

"Beni soran olursa kuyunun yanındayım !
"dedi.

Bahçenin kenarına diklen kavak fidanları
kuyudan motorla çekilen suyla sulanıyordu. Kamil
ceketini bir taşın üstüne koydu, sonra motoru
çalıştırdı.
BİRİNCİ, BÖLÜM SONU
İKİNCİ BÖLÜMDE BULUŞMAK ÜZERE

KIRMIZI KİREMİTLİ EV hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 1454 kez okundu.