başlık:kel oğlanın düşü
ekrem güneşli

Padişahın, biricik kızı Güldane, ağır bir hastalık

geçirmişti...Günden güne zayıflıyordu. Hekimbaşını

birgün huzuruna çağırdı, "Hekimbaşı ! Nedur bu

kızımın hastalığı? Nasıl bir illettir ki, gül gibi kızım

yataklara düştü ? Tez çaresini bulasın, yoksa

Cellata emir verir başını vurdururm !" der....

Hekimbaşı, ezilerek, büzülerek" Ulu Padişahım,

emir veriniz, Frenk doktorlarına gösterelim bir de

Güldane , kızımızı der...!"

Masal bu ya, Frenk doktorları da gül yüzlü

Padişahın kızının derdine merhem olamaz...!

" Yavrum, bugün nasılsın bakalım ? Frenk dok

torun , iksiri iyi geldi mi ? "der.

Kız, "Babacığım ! Biliyorum, beni çok seviyor

sun, ancak, beni rüyamda gördüğüm, bir delikanlı

iyileştirir...O delikanlı, halktan biri, onu çok

seviyorum...!"

Padişah, tellal çıkartır, ülkenin dört bir yanına

Tellal, tokmağı boynunda, asılı davula vurarak

"Ey Ahali ! Duyduk duymadık demeyin ! Ulu

Padişahımızın emridir, gül yüzlü kızı, Güldane

hanım, amansız bir derde yakalanmıştır, kim kızı

iyi ederse, iyi eden delikanlı mükafatla onurlandırı

lacaktır...!"

Kel Oğlan, annesine, "Ana be ! Şu padişahın

kızını iyi edersem, padişah kızını bana verir mi der.

Annesi, güler, "Kel oğlum Keleş oğlum,

sen kim padişahın kızın iyi etmek kim ? Sen tembel

bir baş belasısın...! Ormandan, doğru dürüst kışlık

yakacağımızı bile getirmeye üşeniyorsun...

Kızı bırak ta, şu merkabi ahırdan çıkar, nacağı

ipi al, bin hayvana, ormana git, odun kes, şu

ananın sırtı ısınsın !" der.

Masal bu ya, Kel Oğlan, eşeği ahırdan çıkarır

nacağı, ipi alır, heybenin gözüne koyar, heybeyi

de hayvanın sırtına atar, kendisi de binerek

türkü söyleyerek ormanın yolunu tutar.

Köyün çeşmesinden geçerken, köy kızları

gülüşerek, "Keloğlan ! Hangimizi istersin ?

Kadriyeyi mi ? Zeynep'i mi ? Havayı mı ?" der.

"Bacılar, benimle eğlenmeyin, ormandan kışlık

yakacak odun getirmezsem, anam beni eve

koymaz !" der.

" Anan, nasıl bir kadın ki, senin gibi bir yiğidi

eve koymaz !"diye gülüşürler.

"Anamı siz bilmezsiniz, eline oklavayı alır

nereme gelirse vurur !" der.

"Aman, Keloğlan üzülme ! Yoluna git...

Allah kolaylık versin !" der kızlar.

Bir kız, " bırakın şu keli, testilerinizi doldurmaya

bakın haspalar !" der.

Keloğlan, " deh oğlum !" diye eşeği sürer.

Az gider, uz gider, dere tepe düz gider,taşlardan

kayalardan, bıtırak dikenlerinden, sıcaktan zor güç

ormana varan Keloğlan, yorgunluktan uyuya kalır

Eşek alır başını gider.

Masal bu ya, Kel oğlan, ormanda bir ağaca sırtı-

nı verir, vermez, esnemeye başlar, "Yavu ! Bana

ne oldu der. Göz kapakları ağırlaşır, başı düşer

Horlamaya başlar.

Rüyasında, kendisini yeşillikler içinde bir yerde

bulur...Ortada fıskıyeli bir havuz, ağaçlarda kuşlar

ilerde akan bir dere, etrafında dönen penbe tüller

içinde bir birinden güzel kızlar, Kel Oğlan, altından

yapılma bir tahta oturmuş, iki yanında güzel cariye

kızlar, yelpaze ile Kel Oğlanı serinletiyorlar...

Kızlardan biri Kel oğlanı öpüyor, ne kadar uyur

bilinmez, birden uyanır ki, eşek ortada yok !

Kel oğlanın aklı başına gelir ya, çok geç, düşer

yola kös kös eve gelir. Annesi, "Kel Oğlum Keleş

oğlum, hani merkep nerede diye sorar...Kel

Oğlanda yalandan bol ne var, ağlamaya başlar.

Kadın, "Kel oğlum keleş oğlum, şimdi niye

ağlıyorsun der.

"Ah ana ! Kurtlar, merkebi gözümün önünde

afiyetle yediler, beni de bu şölene davet etmediler

de ona ağlarım !" der.

Yaşlı kadın, gülsün mü ağlasın mı bilemez:...

KEL OĞLANIN DÜŞÜ hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 12022 kez okundu.