başlık :kasaba
ekrem güneşli

"Baba ,dükkanda işler nasıl ?"diye soruyorum

"Oğlum, eski tat yok diyor, hazır çıktı, pırtıcılık öldü

"Sonra anneme dönerek" karnım acıktı

yahu !" diyor. "Keşke telefon etseydin de Kasap

Hasan'dan et alıp tava yaptırsaydım, çocuklara da

biraz et alsaydım, Ankara pahalı, ne de olsa burası

ucuz "diyor. Annem,"Eline vuran mı var ? Tava yap-

tıracaksan, bu paketteki eti de yemekte kullanırım

diyor. "Ana, babamı yorma "diyorum.." Ben yaptı-

rırım tavayı ..Babam, ceketinin iç cebini arayarak

cüzdanını çıkarıp , "al şu parayı , çocuklara

da giderken et al "diyor.

Bahçe kapısını çekip çıkıyorum...Evle çarşının

arası bir bir buçuk saat çeker. Çarşı, çok değiş-

miş, görüyorum, eskiden Arnavut taşları ile kaplı

çarşı, şimdi çok değişmiş, caddeler beton, eski

tarihi yapılar- manifaturacı dükkanları yıkılmış ye

rine iş merkezleri açılmış, dükkanımızın yeri boş

yola geçmiş, kapısında kocaman kilit olan, camları

kırık, o şiddetli kışlarda, tezgahın arkasında titre

diğim, okuldan çıkınca, tezgahın arkasında ders

yaptığım dükkanımız yok artık...

Sebze pazarına iniyorum...Köşe başındaki

Abdullah ustanın kahvesi aynen duruyor...Manav

Yusuf emmi yok, bir başkasına geçmiş...Karpuz

satan Hasan emmiye takılıyor gözüm." Hoş geldin

Ertan diyor. Ankara'da ne var ne yok ? Temelli

şeerli oldun yeğenim..." "Ankara yerinde duruyor

emmi diyorum, senin sıhatın nasıl ? Seni biraz

zayıflamış gördüm ..."Acı gülüyor, " Bizim avradı

kaybettim !" Çok üzülüyorum. "Demek Satı anayı

da kaybettik diyorum...Gözlerim doluyor, dudak-

larım kıpır kıpır, "başın sağ olsun !" diyorum...

"Sizler sağ olun ...Allah size acı göstermesin...

Bana seçip kocaman bir karpuz veriyor, "al afiyet

le ye diyor...Parasını veriyorum..."Sok o parayı

cebine" diyor...Oradan ayrılıyorum...Kasap

Hasan'ın dükkanına giriyorum..Hasan'ın oğlu var

tezgahın arkasında. "Hoş geldin Ertan abi "diyor.

"Hoş bulduk...Baban yok mu ?diyorum. "İşi var

diyor. "Bana şöyle iyi yerinden tavalık et ver

diyorum...O eti hazırlayıncaya kadar, manavdan

yarım kilo domates, ikiyiz elli gram acı biber, bir

bağ da sarımsak alıyorum...Çıkıyorum...

Gülümseyerek, "sahi senin adın neydi ? diyorum

"Hüseyin ...ne çabuk unuttun Ertan abi "diyor.

Etleri güzelce tavanın altına döşüyor, sonra,

yıkanmış domatesleri, biberleri bıçakla ufak

ufak keserek etin üstüne koyuyor, bir iki diş te

sarımsak koyuyor, fırıncı Kazım'ın fırınına

giriyorum, " O...Ertan efendi , sen buraları bilir

miydin ? Şehre gittin ,temelli Angaralı oldun yahu

diyor. Sonra, kürekle , tavayı fırına sürüyor,

bir sandalya veriyor oturuyorum.

"Kazım amca, kasabada ne var ne yok ?"

diyorum.

"Yeğenim, Yeni Belediye reisi tüm eski

dükkanları yıktırdı, yerine iş merkezi kurdu, yapılan

yeni dükkanları ise, parası olan aldı...Senin

anlayacağın, fakire hiçbir şey yok, zengin her yerde

işini yürütüyor !" dedi..Tavaya biraz su ilave etti

sonra, "ağzına layık , biraz bekle, sonra götür dedi..

Sıcak elini yakmasın diye birkaç eski gazete verdi.

Fırından çıktım..Belediye Binasının önünden

PTT , minibüs durağı , K....oğlunun benzinliğinden

vurup çıktım, eski fırının önündeki dar sokaktan

geçerek, Hapishanenin önünden eve vardım...

Annem, sofrayı kurmuştu.Babam, sofranın

başında oturuyordu..."Yahu sizin orada yediğim

etin hiç lezzeti yok !" dedi.."Bizim buranın malı

kekik yayıldığından eti bile başka diye gülümesedi

* * * *

Kasaba kahveleri hep doluydu...Benim yaşıtım

hiç kimse yok...Dünkü çocuklar, yetişkin delikanlı

olmuş...Kimseyi tanımıyorum...Babama bunu sor-

duğumda, " Ertan, a, oğlum, yerli kimse kalmadı

dedi..Eski esnafların kimi İstanbul'a kimi Ankara'ya

kimi İzmir'e, kimisi Antalya'ya gitti...N... ağa ile

oğulları İstanbul'da ayakkabı mağazası açmış,

H... İbrahim ağa ile oğlu M.... nin de manifatura

mağazası varmış...Benim gibi toprağından kopama-

yan birkaç esnafta, burada vakit öldürüyor...

Eski tat yok senin anlayacağın...!"

******

Tablodaki renkler birden değişmişti...Fırçlaları

kavonoza koydum...Palete , ana renkler sıktım,

siyan mavisi, macenta ve sarı, macenta ile sarıyı

karıştırınca çok güzel bir kırmızı elde ettim...Sarı

ile siyan mavisini karıştırınca çok güzel bir yeşil,

siyan mavisi ile maçentayı karıştırınca koyu mavi

bir renk oluştu...

Peyzaşımı değiştirmeliydim...Kasabanın çok

güzel mesire yerleri var...Sulu mağara adı verilen

orta okulda okurken, kız öğrenciler ile erkek öğren

cilerin kaçamak yaptıkları yer...Gerçekten vardı bu

yer...Kayaların arasında akan sular,küçük taşların

üstünden atlayarak , aşağıdaki bostanlara ulaşırdı

çam ağaçlarıyla kaplı bu güzelim yere uymayan tek

çirkinlik ise, mezbahaneydi, kasabanın eti buradan

gelirdi...Aşağıdaki bostanlarda, aleyçikler görünür-

dü, paletime, kahve rengi , kırmızı, açıkmavi ve

biraz da beyaz katarak, bir tepe resmi yapıyorum

Ramazanda, iftar topunun atıldığı Kartal tepesi,

neden bu ad verildi bilmiyorum, yüksekçe bir tepe

bu, Hıdırellezde, delikanlılar, nişanlısını alıp bu tepe-

ye getirir, eskiden meşe ağaçlarıyla kaplı çok güzel

bir yerdi...Gençliğimin geçtiği yerler...

KASABAMIN BİRİNCİ BÖLÜMÜ

not : Bir dahaki bölümde, kasabadan değişik

insanları tanıtacağım size

kasaba hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 844 kez okundu.