başlık:apal adlı köpeğim
ekrem güneşli

O zaman, orta ikiye gidiyordum galiba. Hayvanla-

rı çok seviyordum, at arabası sürücülerinden bazı-

sının, atları insafsızca kamçılaması, köylerde, bazı

köylülerin, yemden tasarruf etmek için yaşlanan

işe yaramayan aygırları, kısrakları, yazıya başıboş

bırakmalarına " yılkı atı denir buna" isyan ediyor-

dum, bir gün çarşıdan eve gelirken, sokakta

serseri mayın gibi gezen, beyaz tüylü, ama tüyleri

tozdan, kirlenmiş, gözlerinin önüne beyaz halkalar

bulunan bir enik buldum..Kucağıma alıp eve ge-

tirdim. Annem, " aaa ! o pis köpek yavrusunu ka-

tiyen eve sokmam !" dedi..Yalvar yakar, gönlünü

ettim. "Bu eniğe bir ad bulmalıyım !" dedim. Düşün

düm , taşındım, sonunda karar verdim, " apal !"

olacaktı köpeğimin adı. Ve ona, kümesin yanında

taştan, küçük bir kulübe yaptım..Sonra, köpeği

ılık su ve sabunla güzelce yıkadım, bizim köpek

yüzüne bakılacak hale gelmişti..

Okuldan gelince, çantamı bir tarafa atarak köpek

yavrusunun yanına gidiyordum. Apal, beni görünce

ayakkabılarımı ıssırıyor, küçük ,siyah burnuyla,son

ra garip sesler çıkarıyordu. Yağmurlu gecelerde

onun acı acı çenilediğini duyardım, annemden kork-

masam, onu yanıma getirir, yatağıma alırdım

Ama, " Ertan ! Şu pis hayvanı ,yine mi içeri getir-

din !" diye beni paylayacağını "azar" biliyordum

Sırtıma , paltomu geçirip, annemle babamı uyan-

dırmadan hafifçe kapıyı çekip çıkar, köpek yavru-

sunun yanına giderdim..Küçücük gövdesi titrerdi.

Sanki, benim içimden anlarmış gibi, hayvanlara

mahsus bir iç güdüyle, "hev hev !" diye kısık bir

sesle havlardı.

Apal, yavaş yavaş büyümeye başlamıştı. Erkek

köpek yavrusu olduğu için, eş aramak için, bazan

avlu kapısından dışarı çıkar, sonra kendisi gibi

bir eniğe rastlamadığı için döner eve gelirmiş

Annem, "keşke kaybolsa da ben de kurtulsam !"

diye söylenirdi..Çarşıda ,kasap Reşit'in dükkanına

uğrayınca, et alırken, " usta kemik parçası var mı ?

derdim..Kasap Reşit, babamın, domino arkadaşıydı

kahvede bazan domino oynarlardı. "Bana gel baka

lım, muallim çocuğu !" derdi.."Sen de okuyup baban

gibi bir muallam olacak mısın ? " "İnşallah Reşit

amca !" derdim. " Biliyor musun Ertan, bir çift güver

cinim var, yavrulasın, sütbeyaz olanları sana vere

ceğim !" derdi..Reşit amca da, güvercin hastasıydı.

Ahırında, gaz tenekesinden güvercinlerine yuva

yapmıştı..Her çeşit güvercin vardı, paçalı, takla atan

gururl gurul sesler çıkarırlardı.."Ertan dinle ! İşte

bunlar beni yaşatıyor !" derdi.."Bende de köpek sev

gisi var Reşit amca, hem de hastalık derecesinde

derdim..." Lafa daldık, senin kemikleri unuttum !"

derdi..Sonra, naylon bir poşete, kemikleri koyar

ağzını düğümlerdi..Etle beraber, bir paket yapar

elime verirdi.." Babana selamımı söyle !" derdi..

Apal, ın önüne kemikleri atmak için, oyalanma

dan eve geldim..Kimbir ne kadar sevinirdi ?

Ama, köpeğim, kulübesinde yoktu. Anneme,

" köpek yavrusunu sen mi attın anne ?" dedim.

Annem, "oğlum Vallahi benim haberim yoktu !

Avlu kapısını enik çıkar diye hep kapalı tuttum !"

Apalı her yerde aradım, yoktu, yer yarılmış ta içine

girmişti sanki...Mahalledeki çocuklara sordum

"Ertan abi ! Belediye Çöpçüsü Kör Tevfik ,in elinde

bir paket vardı, içinde galiba, zehirli hamur vardı.

Belki de o zehirlemiştir !" dedi..Sokakta ,zehirlen

miş köpek leşleri yatıyordu...Bunların içinde de

yoktu Apal...Bir oğlan, "Gazhane sokağının çöplü

ğünde , bir enik leşi gördüm , o Apaldı galiba !"

dedi..Sokağa gittim, çöplükte, karnı şişmiş, ağzın-

dan kan gelmiş, bir enik yatıyordu...Oturdum

hıçkıra hıçkıra ağladım...Ordan geçen ,genç bir

teyze, " elleri kırılası, şu küçük enikten ne istediniz

diye söylenerek geçip gitti...

*******

Apal'ı kucağıma aldım, eve getirdim..Bahçede

bir köşede, küçük bir çukur kazarak, Apal'ı oraya

gömdüm..." O yaz, hep Apal'ı düşündüm !

Sanki çok yakınımdan birini kaybetmiştim...

Babam, " oğlum, küçük bir köpek yavrusuna

üzülür mü ? Haydi dersine çalış ! Ben sana çiftlik

ten bir yavru alırım...Aloş, bir köpek yavrusuydu

ama, beni anlıyordu !" dedim. Babam gülümsedi.


"Hayvanlar, insanlardan daha dosttur ! " dedi

"İnsanların natırasında bencillik vardır..."

apal adlı köpeğim hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 4205 kez okundu.