bundan 5ay önceydi..kuzenimin lokantasinda arkadaslarla biseyler atisitiriyorduk...kapidan iki erkek girdi arkadaslarimin agizlarinin suyu akmisti ben ise dönüp bakmadidim arkadaslarima kesin gene cirkin cocukLAR DEDIM arkami döndügümde rezil olmustum cünkü öyle yakisikliydi öyle karsimda duruyordu ama ben kizlara gene laf sokmustum cünkü onlar bizden yaslarca büyüktü.arkadaslarim onlarin masasina dogru gülücükler dagitiyorlardi ben ise bundan rahatsiz oluyordum hem kuzenim lokantasiydi hemde herkesi taniyordum.onlara kisik bi sesle elestirdim ve sustular onlarda benim arkadaslari uyardigimi anladilar o bana bakiyordu ben ise rahatsiz oluyordum.ve ertesi gunu onu bizim evin cevresinde görmeye basladim aRabasiyla gecip duruyordu.yoldan okadar hizli geciryor bizim evin önüne gelince yavasliyordu balkonda kitap okuyordum okadar cok gectiki kitaptan hic bise anlamadim 4.gecisinde artik iceri girdima rtik hergun geliyordu.kuzenimin lokantasina vein önüne okullar tatilde oldugu icin bende ya balkonda yada kuzenim orda oluyordum.adimi yasimi herseyimi biliyormus onla konusup gelme artik demek istiyordum ama hadi sen kendin hayal kuruyorsun derse ne derdim.artik okular acilmisti dersane baslamisti artik ne balkona nede kuzenimin zamanim yoktu.bir gün okulumun önünde arabasini gördüm raslanti olarak düsündüm ama degildi arabadan cikti hic unutma üzerinde kot bor pantolongri bir ceket icinde pembe bir gömlek vardi kizlar ona bakiyordu bana dogru gelip konusmak istedigini söyledi kabul etmedim önemli dedi hic takmadim.ve gittim artik her gun geliyordu sinirim bozuldugunu saniyordum ama benim hosumada gidiyor.bir gun dayanamadim ve ona bagirdim gelmemesini istemedigimi rahat birakmasini söyledim o hic takmadi ve güldü gülüsü sinirimbe dokundu ve ona kart zampara dedim ona bozuldu ve gitti aradan bir ay gecti ne geliyordu nede görüyordum kuzenimden is yerini ögrendim hep ordan geciyordum ama yoktu arabasida kapida yoktu her gun ordan gecmeye basladim ama yoktu gec olsa anlamsitim ben ona asiktim tam sonra bi gün okulun önündeydi havalara ucacajtim ama beli etmemeye calistim.yanina gittim gülerek bir ayda beni cok özledin galiba diye sordu bunuda nerden cikardin diye sordugumda hep isyerimin önünden gecen sen degil misin dedim hayir dedim oda ozaman senin ikizin var dedi bende isim varid onun icin gectim dedi gülerek hani gecmemistin dedi o an gülmeye basladik beni cafeye davet etti kabul ettim kahve ictik sohbet ettik saatler´nasil gecti anlamadim telefonum caldi annem nerde oldugumu sordum cafe arkadaslarla oldugumu söyledim inandi zaten hep yapardik biz.sonra güzel günler basladi tek sorun dalip dalip gitmesinden önemsemiyor isle ilgi oldugunu dusunup ustune gitmiyordum.bir gün deniz kenarindaydik hava soguktu arabanin icindeydik SIMIT VE CAY almak icin cikti bende telefonuyla ugrasiyordum bi msj yaziyordu KOCACIM OGLUN SENI COK ÖZLEDI CABUK GEL iki gün önce yolanmisti dünya basima yikilmisti yanima geldi eliimde telefgonu aldo msj okudu sadece söyliycektim dedi..simdi hala geliyor ama bise söylemiyor konusmuyorum

imkansizim... hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 962 kez okundu.