soguk bedenimi ancak bir duvara dayadıgımda rahatlıyordum... acı hayat yakıyordu beni.tüm olanlara ragmen hayatta kalmam gerekti bildigm tek gerçek buydu.seviyordum onu ihanetine ragmen ilk günkü gibi.nedensiz yer çekip gitmişti.hergün onu görmek bana acı veriyor..... neyapsam diye düşünürken türlü türlü delilikler yapıyorum.kendi kendime haykırıyorum sevmiyorum seni diye ama nafile ben bile duymuyorum kendimi. unutmak neden bu kadar zor benim için. ilk defa böyle oluyorum.sanki ilk defa seviyorum,sanki ilk defa yalnız kalıyorum,sanki sanki ben daha önce hiç aşık olmamışım.yazıklar olsun diyorum kendi kendime yazıklar olsun sana ki bu kadar çok sevmişsin yürekten sevmişsin.karşıdakinin eşek oldugunu anlamamışsın ... ama kararlıyım hayatım pahasınada olsa unutacagım onu ... duy beni sevgili duy affetmek yok artık.aşkı yarım bıraktın sen yanlızlıgınıda pişmanlıgınıda tek başına yaşayacaksın.tıpkı beni aşkı tek başıma yaşadigim gibi.unutma seven benim unuturum. AMA SEN BENİ ASLA UNUTAMAYACAKSIN. BAKAMAYACAKSIN GÖZLERİME DUYAMAYACAKSIN SESİMİ.BİTTİ TAMAM MI ASIL ŞİMDİ BİTİ. HAYKIRIŞIMI DUY BE ÇOCUK BİTTİ .HAYATTAN VE SENDEN ALACAGIM İNTİKAM ÇOK BÜYÜK OLACAK...

acı hayat hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 1664 kez okundu.