artık hayatı anlıyorum.gerçeklerden kaçtığım sürece,onlar yine beni bulacak.sorunlarda ne kadar kaçsamda daha kötüleri bulacak beni.ne olursa olsun kaçmamam gerekiyor gerçeklerden.ama hiç birşey elimde değil,artık dayanamıyorum ben bu hayata.
onu ne kadar unutmak için uğraştımsa olmadı.harammış bana mutlu olmak.yine hep aynı sonuç:hüzün.nefret etmeye başladım artık ondan.en sonunda bunu başardı.onu görmemek,onunla karşılaşmamak için dua ediorum.ama nereye baksam hep karşıma çıkıyor.bu durumda onu nasıl unutabilirimki?onu her gördüğümde yüreğime bir hançer saplandı.''dayan yüreğim''dedim.''güçlü olmalısın,seni hiç umursamayan birisi için bu kadar üzülmemelisin''.ama neye yarar.her geçen gün daha çok kahroldum.yaşamıma son vermek istedim yapamadım.
etrafımda bana akıl vermeye çalışan saçma insanlar.hiç biri yaşamadan bilemez benim içimde kopan fırtınaları.ben hazmedemiyorum artık bu hayatı.canımamı kıysam yoksa acı da olsa devam mı etsem yaşamaya bilmiyorum.yher geçen gün bir köşede kahroluyorum.ama **** i çok sevmiştim.ben onun için canımı bile verebilirdim.onu o kadar çok sevmiştim ki.bunu hiç bir zaman anlayamadı.artık dünyam soğuk ve karanlıkk.ve hiç bir zaman da aydınlık olmayacak.artık içim nefret dolu.sanırım nefret etmek daha çok acı veriyormuş insana.keşke böyle olmasaydı.sen benim çok sevdiğim bir yalanımmışsın.gözlerin,herşeyin yalandı senin ****.sen böyle mutlu olacaksan peki tamam.bir gün gerçek sevgiyi bulursan eğer bilki ozaman bende çok mutluyum.mutluluklar diliyorum sana.ELVEDA C***.artık sadece hayallerim için yaşayacam.bir zamanlar en çok sevdiğim hayalimdin biliyormusun.ama şimdi sadece nefretimsin...sen herşeyinle yalandın

biten umutlar hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 2777 kez okundu.