Güzel sözler | Fıkra | Hikaye | Şiir - Şair| Şarkı sözleri | Cep telefonları| Sohbet | Rüya | Sağlık | Biyografi | islam | Müzik | Haber

Canim.net
Hikayeler
Hikaye Ekle
Asker hikayeleri
Ayrılık hikayeleri
Aşk Hikayeleri
Aşk öyküleri
Başarı hikayeleri
Bilim kurgu hikayeleri
Çocuk Hikayeleri
Çocuk öyküleri
Dede korkut hikayeleri
Diğer Hikayeler
Dini Hikayeler
Dostluk Hikayeleri
Dostluk öyküleri
Dramatik hikayeler
Duygusal hikayeler
Edebi Hikayeler
Efsane hikayeleri
Gerçek Hikayeler
ilginç hikayeler
Komik Hikayeler
Korku hikayeleri
Kısa hikayeler
Kıssadan hisse hikayeler
Mektuplar
Padişah hikayeleri
Romantik hikayeler
Sevgi Hikayeleri
Tarihi hikayeler
Tatil hikayeleri
Türkü Hikayeleri
Yarış hikayeleri
Yaşanmış hikayeler
KORE’DE AŞK

Günlerce koşarak ulaşabildiğim şehir, o ülkenin başkentiydi. Dostlarımızın arasında olduğumu biliyordum. Yorgunluktan bitap bir halde Türkiye Cumhuriyeti büyükelçiliğine ulaşmaya çalışıyordum. Çok kalabalık bir pazar yerindeydim. Herkes birbiriyle yüksek sesle konuşuyordu, ama konuştukları dil, benim bildiğim bir dil değildi.
Bazı sokaklarda tabelalar vardı. Bazı sokaklar ise labirent gibiydi. Elimde küçük bir harita vardı, ancak o da parça parça çizimler içeriyordu.
Birilerinden yardım almaya karar verdim.
“Pardon bakar mısınız?”
Kimse dönüp bakmıyordu. Sesimi yükselttim,
“Pardon! Hanımefendi! Beyefendi!”
Beni görmüyor ve duymuyorlardı. Birinin kolunu tuttum.
“Bana yardım eder misiniz? Kayboldum!” dedim.
O ise bilemediğim o lisanla anlaşılmaz bir şeyler söyleyerek yanımdan uzaklaşıp gitti.
Avazım çıktığı kadar bağırmaya başladım ancak kimseye sesimi duyuramadım. İyiden iyiye paniklemeye başladım. Herkes, ben yokmuşum gibi davranıyordu! Oradan asla kurtulamayacağımı düşünüyordum. Bir o yana bir bu yana koşuyor, bir yandan da birinin beni duyması ümidiyle bağırmayı sürdürüyordum. Kollarına yapıştığım insanlara, bana yardımcı olmaları için yalvarıyordum.
Çıkış yolunu bulamadıkça oryantasyonum iyice bozuldu. Kesinlikle birinin yardımına ihtiyacım vardır ancak oradakiler, adeta ben yokmuşum gibi davranıyorlardı. Orada yapayalnız öleceğimi düşünmeye başlamıştım.
Bu yazdığım şeyleri okuyan her kesin, bunları uydurduğumu, ya da gördüğüm bir kabusu yazdığımı düşündüğüne eminim. Emin olunuz ki, bunlar birebir yaşadığım gerçek şeyler.
Çünkü ben yaşadığım en büyük aşka böyle başladım.
Tam da çıldırmama ramak kaldığı noktada, çizgi gözlü XsanYuu’m geldi yanıma, elimi tuttu. Onun da söylediklerinden bir şey anlamıyordum, ama beden diliyle,
“Gel benimle! Ben senin yaşayabileceğin en büyük aşkım!”
dediğini görebiliyordum.
Beni götürdüğü köyde, deliler gibi aşık olduğum XsanYuu ile evlendiğimde Kore Savaşı devam ediyordu ve ben bir asker kaçağıydım.



KORE’DE AŞK hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 4367 kez okundu.


<< Önceki Hikaye || Sonraki Hikaye >>

Bu kategoride en çok okunan 10 hikaye

1. dürüstlük
2. VATAN SAG OLSUN...
3. ŞEHİT OLACAĞIM
4. Şehit
5. kış güneşi
6. AmA EVLİSİN
7. İSTANBULLUM (okumadan geçmeyin)
8. KARDEŞİM BENİM
9. . ..TEK GERÇEĞİM ÖLÜM...
10. KIRMIZI KİREMİTLİ EV
Burada geçen Hikayelerden ekleyenler sorumludur.Canim.net hiçbir şekilde sorumluluk kabul etmez.
iletisim  Reklam  Gizlilik sözlesmesi
Diger sitelerimize baktiniz mi ? Radyo Dinle - milli piyango sonuclari - 2017 yeni yil mesajlari - Güzel sözler 2003- 2016 Canim.net Her hakki saklidir.