2 yıl önce tanışmıştık birbirimizden çok etkilendik. birçok ortak noktamız vardı. saatlerce konuşuyorduk. msn de gece 2 lere 3 lere kadar konuşuyorduk. sonra uzun telefon sohbetleri herşey o kadar güzel gidiyordu ki mutluluktan uçuyorduk.
farklı illerde çalışıyorduk. sonra memleketime tayin istedim. geleceğe dair planlar başlamıştı evlenince nerde yaşanacağı yıllık izinlerin nerde geçirileceği herşey konuşuluyordu
kızın memleketinde yaşanacaktı. ilişkinin resmiyete dökülme zamanı gelmişti kız ailesiyle görüştü aynı il olmadığı ve kültür farkı oldukça çok olduğu için istekli değillerdi ama kızlarını çok sevdikleri için evet dediler. ve isteme derken nişan oldu. ve sonra üzüntülü günler başladı çocuk birden değişmeye başladı ben evlenince onu yaparım bunu yaparım onu yaptırmam ailenle görüştürmem benim memleketime gideceğiz. kızın ağlamaları üzülmeleri onu hiç etkilemiyordu sadece kendi dediğini duyuyordu kulağı. kız o kadar kötü olmuştu ki ailesine ne dicekti sevdiği insan nasıl olmuştuda bu hale gelmişti. anlıyordu ki aşkı tek taraflıydı sevdiği kadar sevilmemişti günlerce yemedi içmedi üzüntüsünden hastalandı ne kimseye bişey diyebiliyor nede bir çözüme ulaşabiliyordu çocuksa artık sadece aramış olmak için arıyordu. ve nihayet kız kararını verdi AYRILIK çocuksa zaten istediği o olmalı ki hemen kabul atti ve bu aşk böylece BİTTİ

NOT:ARTIK İYİYİM BANA HEP DESTEK VEREN AİLEM VE ARKADAŞLARIM SAĞOLSUNLAR

BULUNMADIK HİNT KUMAŞI DEĞİLSİN hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 297 kez okundu.