o gün ben umut berfin buse irem aynı evdeydik arkadaşlar umutların yeni yaptığı ağacın arsındaki büyük yapılı evde kalacaktık ortam çok güzeldi birden ışıklar södü bizde mum yakıp ortaya koyduk sonra birbirimize hikayeler anlatık fıkralar anlattık .sonra iş korku hikayesine düştü ben dedimki okumayalım korkarız uyuyamayız ama bu arda mansurda vardı nese anlatmaya başladık sıra umutaydı o başından geçen bir olayı anlattı.dediki bir gün evdeydim uyurken üstüme siyah bişe yapıştı kalkamadım dedi nese uyuma sırası geldi herkesiyi geceler dedi uyuduk ben umut berfin buse irem mansur aynı odada kalıyorduk çünkü 1 oda vardı neyse uyuduk kalktık ama geceydi herkez gece niye kalkmıştı umut hepimiz biri bizi uyandırdı dedemiştik sonra aradan biri mumlara üfledi gibi oldu hepimiz bir çığlık attikki anlayamazzınınz umut mansur sopa alıp indiler benle berfin indik kızların arasında en cesur olanlarıydık.neyse indik etrafta kimse yoktu önüme bir baktım mansur umut yok berfinle ben varız adım çağla berfinle kızlara dedikki biz umutla mansuru aramaya gidiyoruz onlara siz gelmeyin dedik elimize sopa aldık aramaya koyulduk yolda gözümüzün önünde sanki cesetler vardı mansuru uzaktan gördüm o biz o katil karabasanı arıyoruz dedi umut nerde dedim ilerde de dedi sonra onu bulamazzınız gelin dedim duymadı o andamansur çığlık attı koştuk o tarafa doğru mansura çok benzer bir çocuğun cesedini bulduk sanki sonra mansur arkadan çıktı had gelin gidelim dedi eve geldik gelirken arkada biri sanki bizi bıçakladı gibi oldu yere yattık o anda öldüm sandım çok korktum berfin yerde ölü gibi duruyordu en iyi arkadaşım hepsinin başında ağlamaya başladım sonra göz yaşlarımda biri berfinin yüzüe damladı berfin uyandı hepsi uyandı gerçek söylüyorum meğer korkudan bayılmışlar eve gittik buselere durumu anlattık orda duramazdık eve gelirken yolda yürüyorduk buse ben szinle gelmicem dedi o evde durdu iremde ordaydı ertesi gün ancak berfinle ben eve vardık aynı evde oturuyoruduk
20 yaşındayız tabii.sonra gazeteyi açtık bizim dün kaldığımız evi çekmişlerdi içerde buselerin yüzleri bacakları kemirilmiş kanıyordu benle berfin çok ağladık ama artık çoık geçti bu başımızdan geçen olaylar hepsi doğru siz olun sakın ıssız biryerde arkilarle kalmayın:(

o an öldük sandık hikayesini okudunuz.
Bu hikaye 2228 kez okundu.