bir yaz tatilinde almanyadan bir alman aile anadoluya bir köye ziyarete gelir ve köylüler bunları yedirir içirir bir güzel ağırlar ve almanyaya uğurlarken onlara bir kuzu hediye ederler. Neyse 1 yıl sonra alman aile tekrar karar verir aynı köye gelmeye ve köylü ahmet ağaya jest olsun diye bir tane domuz yavrusu hediye olarak getirirler. ve 3-5 ay sonra domuz yavrusu büyür ve gelişir. Domuzun canı başlar erkek domuz istemeye. fakat çevrede bir erkek domuz vardır oda komşu köydedir. giderler onun sahibine anlaşırlar ve erkek domuzun sahibi koyun bir el arabasına getirin der. neyse el arabasına koyarlar dişi domuzu götürürler komşu köye ve iki domuzu kapatırlar bir yere ve çiftleştirirler. dişi domuzun sahibi ben bunun hamile kaldığını nasıl anlarım dediğinde erkek domuzun sahibi samanlığının yarısın kum döşe eğer kumda yatarsa hamiledir eğer samanda yatarsa koy el arabasına yine getir der. neyse dişi domuz sahibi sabah kalkar ve heyecanla samanlığa koşar ama nafile domuz samanda yatar ve yine koyar el arabasına komşu köye gider. bu böyle 3 ay devam eder bakar ki bu domuzun hamile kalacağı yok bir sabah bizim ahmet ağa karısına der karı git şu domuza bak hele nerde yatıyor karısı gelir ve koşarak eve döner ahmet ağa tamam dediği sırada eşine sorar kumda yatıyor dimi karısı hayır der o zaman yinemi samanda dediği esnada karısı hayır bey el arabasına binmiş seni bekliyor der.

el arabası fıkrasını okudunuz.Bu fıkra 4637 kez okundu.