Abuziddin Efendi, köyde sevilen bir kişiydi. Köy erkeklerine ib-
ni Sina'nın kitaplarından haram, helal, doğruluk, iyilik, ve de fit-
nelik hakkında uygulamalı dersler verirdi. Köy kadınlarına da si-
cimle örgü, nakış, yemek, çocuk bakımı, ev ekonomisi, sağlık ve di-
kişle ilgili muazzam bilgiler verirdi. Köydeki bütün çocukları el-
ma şekeriyle besler, çeşitli kitaplardan onlara masallar, hikaye-
ler ve arada bir fırsat buldukça hepsini meydana toplar si-
nemaya götürürdü. Evinin kocaman bahçesine yeşil biber patlıcan e-
kerdi, bu onun en büyük zevkiydi. Topladığı patlıcan ve biberleri gö-
mer, toprağın altında pişirirdi. Sonra da keçi su-
tüne sokar, tadına doyamazdı. Bu onun en güzel yöntemiydi. Am-
ma en çok da yemesini severdi. Kuru fasulye, bulgur pilavı ve ca-
cığı görünce ağzının suyu akardı. Üstüne başına önem verir ve ta-
radığı saçlarını şekillendirirdi. Kravatını günlerce ütüler ku-
şaklarını beline dolardı. Abuziddin Efendi, öleli yıllar oldu ama ya-
şam boyunca millete hizmet ederken elinden düşürmediği fildişi ta-
rağı mezarının üstünde bir abide gibi hala dimdik durur.

Not: Sakın yukarıdaki metni bir satır atlayarak okumayın.

ABUZİDDİN EFENDİ fıkrasını okudunuz.Bu fıkra 8217 kez okundu.